Zoeken
Nieuwsbrief
Rubrieken
Andere Tijden Sport (28)
Anno en Sportgeschiedenis WK special (5)
Atletiek (351)
Auto- en motorsport (82)
Ballen (28)
Basketbal (56)
Boksen (146)
Bowls (2)
Cricket (20)
Darts (16)
De Klassieker (149)
De verjaardag van Bep van Klaveren (19)
Diversen (17)
EK dagboek (28)
EK voetbal 2008 (67)
Gewichtheffen (12)
Golf (11)
Het ontstaan van de Spelen (38)
Het stadioncomplex (9)
Hockey (61)
Hoe verder met sportgeschiedenis? (15)
Honk- en softbal (25)
Judo (36)
Koningshuis en sport (15)
Lacrosse (5)
Nederlands goud (117)
Nico Scheepmaker Beker (68)
Olympisch Stadion Amsterdam (597)
Olympisch vuur (80)
Olympische Spelen Algemeen (248)
Olympische Winterspelen (232)
Olympische Zomerspelen (860)
Op weg naar Peking (558)
Opmerkelijke sporten (17)
Overig (216)
Paardensport (53)
Roeien (49)
Rugby (27)
Schaatsen (515)
Schermen (14)
Schietsport (11)
Snooker (22)
Sport (niet) in beeld (17)
Sport en politiek (497)
Sport in beeld (630)
Sportboeken (697)
Sportdocumentairefestival (36)
Sportdocumentaires IDFA 2010 (10)
Sportdvd's (38)
Sportjournalistiek (138)
Tennis (91)
Turnen (50)
Vergeten sporthelden (111)
Voetbal (2153)
Volleybal (18)
Wielrennen (731)
Zeilen (25)
Zwemmen (127)
Subside Sports
Casual schoenen
Voetbalkleding
Vakantie Griekenland
Voetbalshirts.com
Fotogeschenken
Teamkleding
Aart Kok Vouwwagens
Combi-Camp Vouwwagens
Sportfashion nieuws
Multimediaal
Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »
De enige Olympische nederlaag van Carl Lewis
Door Jeroen Heijmans 24-9-2007Het moge bekend zijn dat Carl Lewis maar liefst negen keer olympisch goud veroverde. Maar in de vier Spelen die hij meemaakte (1984 - 1996) kwam hij in tien onderdelen uit. Hij verloor dus ook een keer op de Spelen.

Die ene keer was op de Spelen van 1988, op de 200 meter. Al tijdens de Olympic Trials, de Amerikaanse kwalificatiewedstrijden voor de Spelen, werd Lewis verslagen, een zeldzaamheid op die afstand. De winnaar was zijn trainingsmaatje en vriend Joe DeLoach. De jonge Texaan had Lewis enkele jaren eerder nog om een handtekening gevraagd. Zijn winst in Indianapolis was verrassend, want DeLoach had nog weinig aansprekende resultaten neergezet, en dan nog vooral in de 100 m.
Ook in Seoel bleken de twee clubgenoten de snelsten van het veld. Als winnaars van de twee halve finales kwam ze als favorieten in de eindstrijd. Bij het uitkomen van de bocht lag de vier-voudig kampioen van Los Angeles nog voorop, maar DeLoach had een beter tweede deel, en kwam kort voor de meet op gelijke hoogte. Het verschil op de lijn was slechts vier honderste seconde. De eindtijd van DeLoach, 19,75 seconden, was maar 0,03 boven het wereldrecord van de Italiaan Pietro Mennea, die zijn tijd op grote hoogte in Mexico neerzette - een toptijd dus, en goed voor een Olympisch record.
Voor de volledigheid moeten we zeggen dat de 200 meter niet Lewis' enige olympisch nederlaag was. In de 100 m-finale datzelfde jaar werd hij verslagen door de Canadees Ben Johnson, maar Lewis kreeg alsnog goud nadat Johnson positief testte voor anabole steroïden. Overigens bleek vele jaren later dat Lewis voor de Spelen ook positief had getest, maar niet werd geschorst omdat zijn uitleg werd geloofd door de Amerikaanse bond. Lewis zou in Seoel ook in de estafette moeten uitkomen, maar hij hoefde niet aan de bak te komen. In de voorronde verprutsten Lee McNeill en Calvin Smith hun wissel, waardoor de Amerikanen gediskwalificeerd werden.
Nog 319 dagen tot Beijing 2008.





geplaatst op: 26-9-2007 0:09:08u. | e-mail