Verslag veertiende Bep van Klaveren Memorial

Door Pedro van Raamsdonk

2007 is het jaar waarin onze bokslegende Bep van Klaveren 100 jaar zou zijn geworden. De veertiende Bep van Klaveren Memorial kreeg daarom een apart tintje.

Louise Veerman, die al een jaartje of vijf de organisatie van het boksgala van haar vader heeft overgenomen, heeft wat mij betreft de mooiste Bep van Klaveren Memorial georganiseerd waar ik bij ben geweest.

Aad Veerman (die herstellende is van een hersenbloeding) werd omringd door allerlei Rotterdamse notabelen. Lee Towers, Gerard Cox, zelfs de burgemeester Opstelten van Rotterdam was naar het Topsportcentrum gekomen om (ik hoop) de enige Nederlandse Olympische gouden medaillewinnaar te eren.

Ik moet wel eerlijk zeggen dat toen hij zijn zegje (ik weet niet wat hij gezegd heeft, ik was bezig belangrijk te lijken) in de ring en voor een heleboel camera's had gedaan, hij niet wist hoe snel hij de Topsporthal moest verlaten. Dat was jammer.

Als hij gebleven was had hij Gerard Cox Ketelbinkie en nog een aantal van zijn tijdloze chansons kunnen horen zingen. Ook Lee Towers (die door het weggaan van de Rotterdamse burgervader de vacante plaats naast Aad Veerman had ingenomen) zong de Rotterdamse levensliederen uit volle borst mee.

Eén van de Jakhalzen van het programma De wereld draait door, was druk bezig met het verzamelen van anekdotes van bekenden uit de bokswereld.

Wat mijn bekendheid betreft werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt; mij werd niets gevraagd. Ik hoorde niet bij de bekenden uit de bokswereld. Ik moest er bijna van huilen. Gelukkig kon ik mijn tranen met veel moeite in mijn traanbuisjes houden.

Onze Nationale bokstoppers moesten het opnemen tegen een boksdelegatie bestaande uit vijf boksers (vier donkere en een witman) uit Zuid-Afrika. De Zuid-Afrikaanse boksers zagen er goed uit. Op één na waren de boksers atletisch gebouwd. Liet nou net de witman een buikje hebben.

De partijen

Van de Nederlandse internationals moest Husnu Kocabas als eerste de ring in. In de eerste ronde bokste hij goed en beheerst. Hij was in die ronde veel sterker dan zijn Zuid-Afrikaanse tegenstander. Het was jammer dat hij daardoor af en toe nonchelant begon te boksen, waardoor hij stoten moest incasseren die hij niet had gekregen als hij geconcentreerd was gebleven.

Toen de partij van Husnu afgelopen was, werd ik aangesproken door een van de scheidsrechters/juryleden. Hij vroeg waarom ik in een van mijn verhaaltjes had geschreven dat hij dronken in de ring stond. Ik vertelde hem dat ik mij dat niet kon herinneren.

Toen hij zei dat ik dat toch echt geschreven had, zei ik dat het best mogelijk is omdat hij volgens mij altijd dronken in de ring stond. Ook gisteren vond ik zijn balans in de ring niet hoe het zijn moest. Maar omdat ik uit zeer betrouwbare bron vernomen heb dat hij alleen water te drinken heeft gekregen, denk ik dat nu dat zijn motoriek gewoon niet je van het was.

Toen ik Ohran Ozturk in de eerste ronde bezig zag was ik onder de indruk van zijn kracht. Hij bokste in een hoog tempo. Met harde linkse en rechtse directen raakte hij zijn tegenstander waar hij hem raken wilde.

Zijn tempo nam naarmate de ronden vorderden echter af. Zijn rechte stoten werden ook minder en Ohran liet zich meer en meer verleiden om te boksen in de clinch. Hij was ook daar de betere. Alleen is het jammer dat voor de juryleden moeilijk te beoordelen is of stoten in de clinch rechtstreeks het trefvlak raken (dat geldt als een treffer) of via een arm van je opponent (dat is geen geldige treffer).

Stoten in de clinch moet je bij het internationale boksen, waar gebruikgemaakt wordt van bokscomputers, eigenlijk zo veel mogelijk zien te vermijden. Je verbruikt veel energie en als je pech hebt scoor je niet één treffer.

Husnu Kocabas, Daniël Kooij en Ohran Ozturk tijdens de Kings Cup in 2007 in Bangkok.

Peter Mullenberg bokste de tweede internationale partij. Peter kan een heel goede bokser worden, maar niet op de manier zoals hij gisteren bokste. Hij duwde met zijn linkse, hij hakte met zijn rechtse. Hij ging constant in de clinch terwijl hij met zijn telescooparmen zijn tegenstander met directe stoten makkelijk had kunnen raken.

De Zuid Afrikaan bleef maar aanvallen, Peter hoefde alleen zijn voorhand uit te steken en de Zuid-Afrikaanse bokser zou er dan vanzelf tegenaan lopen. Boksen is the noble art of selfdefence: lange pezige boksers zoals Peter Mullenberg moeten dat eens goed onthouden.

Helaas moest ik toen de partij van Daniël Kooij begon, huiswaarts keren. Danny Roelofs heb ik dus niet zien boksen.

Boksen · De verjaardag van Bep van Klaveren

permalink | plaats reactie |

Reacties