Hard Gras is weer eens goed

Hard Gras 64 is uit. In tegenstelling tot de voorgaande twee edities (voetbal in Suriname en Marokkaanse voetballers) heeft het eerste nummer van 2009 geen centraal thema. Voor de kwaliteit maakt dit echter niet uit, want die blijft goed.

Kopen?

Joe Gaetjens is een naam die bij de meeste sportliefhebbers geen belletje zal doen rinkelen. Deze voetballer was de enige doelpuntenmaker in één van de grootste WK-sensaties ooit, de overwinning van de Verenigde Staten op Engeland op het WK in Brazilië van 1950.

Tot zover reikte mijn kennis van de speler van wie ik dacht dat het een naar de Verenigde Staten geëmigreerde Belg was. Maar uit het speurwerk van Peter de Waard blijkt dat Gaetjens afkomstig was van het Caribische eiland Haïti. De Waards zoektocht gaat verder en voert hem langs voormalige medespelers, gewezen tegenstanders, journalisten, historici, museummedewerkers, clubofficials, bondsmensen en familieleden in de VS, Haïti, Groot-Brittannië, Mexico, Puerto Rico, Brazilië, Frankrijk, België en Zwitserland.

Wat hieruit volgt is een prachtige reconstructie van een opmerkelijk leven, met een half open einde. Want de zoektocht van De Waard en het leven van Joe Gaetjens eindigen in de gevangenis van de Haïtiaanse dictator Papa Doc, waar de spits hoogstwaarschijnlijk werd omgebracht. Maar de precieze omstandigheden en datum van zijn overlijden blijven ongewis.

Jean-Marc Bosman is wel een Belg, en ook traceerbaar. Maar de naamgever van het Bosman-arrest lijkt zelf het spoor enigszins bijster te zijn. Leander Schaerlaeckens interviewde de ex-voetballer, en schetst een op sommige momenten beklemmend beeld van Bosman, die bijna ten onder ging aan een alcoholverslaving en depressies.

Inmiddels gaat het naar eigen zeggen beter met hem, en houdt Bosman zich bezig met het opstarten van een eigen T-shirtlijn. Maar gaandeweg het interview raakt Schaerlaeckens daar steeds minder van overtuigd. Er ontstaat een beeld van een schizofrene en narcistische persoonlijkheid. Met name het feit dat Bosman Schaerlaeckens dagen achtereen met telefoontjes blijft bestoken is daar debet aan.

“Zo gaat dat twee weken door. Een keer of vier per dag hangt hij aan de lijn. Af en toe om informatie te geven, waarover ik meestal al beschik; soms om iets nader uit te leggen; vaak ook om te controleren of ik het allemaal wel vanuit zijn perspectief zie, maar steevast om even te kunnen tieren. Zijn eeuwige honger naar aandacht is nimmer gestild.” Het lijkt er sterk op dat Bosman nooit meer de oude zal zijn.

Verder in dit nummer het interlanddebuut en de klaverjascarrière van bondscoach Bert van Marwijk en de landing van Der Bomber, en nog een aantal zeer lezenswaardige verhalen.

Sportboeken · Voetbal

permalink | ga naar reacties |

Reacties