Zoeken

Het was serieus volle bak in het Olympisch Stadion tijdens de olympische hockeyfinale. De keeper van Brits-Indië droeg een mooi hoedje, maar de Nederlandse aanvaller wilde het niet zien.

Het Wagener Stadion in het Amsterdamse Bos is voor het Olympisch Stadion als een goede buurtbewoner. Tenslotte liggen deze twee locaties zo’n drie kilometer van elkaar, op de plek die bedacht is als de Amsterdamse Sport-As. Er is ook een historische band tussen de twee stadions, want Joop Wagener, naar wie het hockeystadion is vernoemd, speelde op de Spelen van 1928 een belangrijke rol als official van de KNHB. Tijdens de openingsceremonie op 27 juli 1928 in het Olympisch Stadion liep hij zelfs mee in de Nederlandse ploeg.

Op 17 mei 1928 was hockey het allereerste officiële evenement in het Olympisch Stadion. Zowel het voetbal- als het hockeytoernooi werden namelijk al vóór de officiële opening van deze Spelen afgehandeld. Hoe dan ook, tijdens de hockeyinterland Nederland – Frankrijk gingen de deuren van het Olympisch Stadion voor de eerste keer open voor publiek. Zoals dagblad Het Centrum opmerkte: 'Even na drie uur komen de Fransche en Hollandsche ploegen het veld op. Zij zijn de eersten, die het Olympisch Stadion betreden en worden met enthousiast gejuich ontvangen. De eerste wedstrijd der IXe Olympiade is begonnen!'

De Telegraaf schreef een dag later: ‘Een voor hockey-wedstrijden ongekend aantal toeschouwers – naar schatting 4.000 – was voor de openingswedstrijd naar het Olympisch Stadion getogen.’ Dat het voor die tijd een ongekend hoog aantal bezoekers was, kwam omdat hockey toen nog een onbekende sport was in Nederland. Dat was vooral de schuld van de Nederlandse hockeyers zelf, omdat die tot 1926 met eigen regels speelden, die niet overeenkwamen met de internationale spelregels. Zodoende werden er nooit topwedstrijden gespeeld op Nederlandse bodem en was deze sport niet populair. Als er vijftig mensen kwamen kijken, was het druk.

Vandaag nog maar zestien dagen...

40.000 toeschouwers!

Maar dat veranderde dus met de Olympische Spelen van 1928, vooral door de komst van de superhockeyers van Brits-Indië. Toen die uiteindelijk de finale speelden tegen Nederland zat het Stadion daarom stampvol. Misschien kwam het door de aanwezigheid van prins Hendrik bij deze finale, maar feit is dat het hockey door deze finaledag zijn Nederlandse doorbraak beleefde. Op zaterdag 26 mei 1928 zaten er zo’n 30.000 tot 40.000 toeschouwers in het Olympisch Stadion, wat nog steeds een recordaantal bezoekers is voor een hockeywedstrijd op Nederlands grondgebied.

Een grappig artikel over hockey uit De Telegraaf van 26 mei 1928 spreekt boekdelen: ‘Verleden week wisten wij nog niet of het met zes of acht kaarten gespeeld werd. En of de joker erin bleef of niet. Vandaag is het Stadion vol. Voor de eerste maal in de geschiedenis van het hockeyspel wonen 40.000 menschen een hockeywedstrijd bij.’

Binnen tien dagen was het aantal bezoekers dus vertienvoudigd, waar ook de organisatie verbaasd over was. Het Vaderland schreef op 26 mei 1928: 'De belangstelling bij de hockeywedstrijden was grooter dan men verwacht had. Zóó groot zelfs dat de penningmeester van het N.O.C. reeds na drie dagen met een verheugd gelaat kon constateeren, dat er toen al meer menschen waren geweest, dan men voor het geheele hockeytoernooi had verwacht.'

En dat leverde nog onverwachte neveneffecten op, want er kwamen ook veel mensen met de auto. In totaal reden er zo'n 2.000 auto's rond tijdens de olympische hoekcyfinale, waarvan er 1.200 werden geparkeerd bij het Stadion. Nog nooit eerder waren er in Nederland tegelijkertijd zoveel auto's op één plek geparkeerd, aldus Het Centrum. Kort daarna werd dat record overigens verbroken, want tijdens de olympische voetbalwedstrijd Nederland - Uruguay stonden er 2.400 auto's op een parkeerplaats, dus twee keer zoveel.

De olympische hockeyfinale van 1928 was dus met recht een sporthistorische doorbraak, waarin het Olympisch Stadion een doorslaggevende rol speelde.