De crash van de Nederlandse bobsleeërs

De Nederlandse bobsleeërs zijn sinds dit weekend kandidaat voor een olympische medaille. Al aan de Winterspelen van 1928 deed namens Nederland een vijfmansbob mee, die vlak voor aanvang gruwelijk crashte. Zowel in 1928 als in 2010 speelt Sankt Moritz een historische rol voor de Nederlandse bobbers.

De Nederlandse bobsleeploeg van 1928

Edwin van Calker en Sybren Jansma bereikten dit weekend in Sankt Moritz een spectaculaire derde plaats, waarmee ze zich in één klap tot medaillekandidaten hebben gepromoveerd. En dat voor een land met zo weinig verleden in deze sport, alhoewel er 82 jaar geleden ook al een Nederlandse bobsleeploeg meedeed aan de Winterspelen.

In 1928 deden voor de eerste keer Nederlanders mee aan de Winterspelen: de twee schaatsers Siem Heiden en Willem Kos en de vijfmansbob van Henri Dekking, Jacques Delprat, Jacques Menten, Curt Alfred Richard van de Sandt en jhr Edwin Texeira de Mattos.

Nota bene op hetzelfde Sankt Moritz waar de Nederlandse bobbers dit weekend geschiedenis schreven, had de ploeg van 1928 in de aanloop naar de Winterspelen een zware crash.

Daglad Het Vaderland maakte hiervan melding op 9 februari 1928: ‘Zoo juist ontvangen wij uit St Moritz het bericht, dat de Nederlandse bobbemanning op de bobbaan van St Moritz een ongeval gehad heeft. (…) Het ongeluk liep nog genadig af. Van de Sandt, de stuurman, verzwikte zijn pols en Paul Delprat kreeg twee gaten in zijn linker scheenbeen.’

Omdat er meer ongelukken waren geweest, was het een bloedbad in St Moritz: ‘Het was een droevige aanblik om al die bebloede hoofden en gezichten te zien.’ Deze ellende werd vergroot door de complete afwezigheid van medische zorg: ‘Er was geen verbandkist, er waren geen watten, n i e t s, hoegenaamd n i e t s was er om de slachtoffers te verbinden.’

Door het ongeluk was de deelname aan de Winterspelen in gevaar gekomen, aldus Het Vaderland: ‘Volgens een later bericht heeft de heer Menten, de aanvoerder van de Nederlandsche bobbemanning te St Moritz, meegedeeld, dat deelneming aan de Olympische bob-rennen onmogelijk is tengevolge van de verwonding van de den stuurman Van de Sandt.’

En ook de Nieuwe Rotterdamsche Courant maakte die dag melding van deze geruchten, die echter nergens bevestigd werden. Op 11 februari schreven de N.R.C. en Het Vaderland dat de Nederlandse ploeg zich inderdaad zou terugtrekken, ‘omdat een aantal leden van de ploeg zich bij het oefenen verwond zou hebben. De slee zou ter beschikking van een Duitsche ploeg zijn gesteld.’

Uiteindelijk deden de Nederlanders toch mee aan de Winterspelen, die helaas werden getroffen door plotseling invallende dooi. Daardoor stonden er plassen water op de bobbaan en werd het aantal wedstrijden met de bob gehalveerd naar twee. Dat Nederland ondanks het ongeluk uiteindelijk toch twaalfde werd, was geen slecht resultaat. Als iemand als Van de Sandt namelijk geen ongeluk had gehad, was er veel meer mogelijk geweest.

De Nederlandse bob op de Winterspelen van 1928

Zwitserse Winterspelen

Alhoewel niemand het zich nu nog kan herinneren, was Van de Sandt in zijn tijd een bobber van internationaal niveau. Zo deed hij mee aan de Zwitserse Winterspelen van 17 en 18 januari 1929. Hierover schreef dagblad Het Centrum dat deze wedstrijden onder verschrikkelijke omstandigheden werden gehouden: ‘in een vreeselijken sneeuwstorm en onder grimmige koude’. Maar dat maakte Van de Sandt allemaal niets uit: ‘De heer Van de Sandt met graaf Potoli, Polen, maakte voor twee ritten verreweg de beste tijden.’

De Zwitserse correspondent van de N.R.C. meldde zelfs dat Van de Sandt de wedstrijd had gewonnen: ‘Vanmorgen heeft onze landgenoot gezorgd voor een Nederlandsch-Poolsche overwinning in het bobrennen voor twee-persoons-bobs. Reeds gisteren had de heer van der Sandt met den Poolschen graaf Potulicki (sic!) den besten tijd gemaakt over de twee ritten, doch vanmorgen had in de derde rit de heer Van de Sandt een betrekkelijk slechte vaart, zoodat een Zwitsersche bob na de drie ritten een voorsprong van meer dan 12 seconden had. In de vierde en laatste rit heeft echter de heer Van de Sandt de tanden op elkaar gezet en wist hij verreweg den snelsten tijd van beide dagen te maken.’

Zo slecht waren de Nederlandse bobbers dus niet in 1928, maar helaas vonden zij in dat jaar in Sankt Moritz hun Waterloo. Het zou met terugwerkende kracht een historische rechtvaardiging zijn als in 2010 in diezelfde plaats de victorie voor de Nederlandse bobbers begint.

Olympische Winterspelen · Vergeten sporthelden

permalink | plaats reactie |

Reacties