Zoeken

Beste Jurryt,

Ik zal je bekennen: ik had er niet op gerekend, zo'n mooie zege op Philips. Ajax verliest in de ArenA altijd van dat volk; het is een soort traditie. Hoe we ook ons best doen en hoe goed de voortekenen ook zijn, tegen PSV gaat het altijd fout.

Ik zat me voor de wedstrijd dapper moed in te drinken (alcoholisch optimisme is beter dan niks) maar een stemmetje in mijn hoofd bleef maar herhalen: "Ajax – PSV… reken nou maar nergens op." En dat dan met Eindhovense tongval. Geen pretje.

Het enige geinige aan die diep gewortelde vrees om weer nat te gaan tegen PSV, is de wetenschap dat jullie, Feyenoorders, aan een nog veel heviger variant van die vrees leiden in de aanloop naar wedstrijden tegen Ajax.

Grote cijfers

Jullie Ajax-angst is nóg steviger gestut met harde statistieken dan ons PSV-pessimisme. Bovendien behelst jullie Ajax-trauma nog een extra vrees: niet alleen angst voor een nederlaag, maar ook nog eens angst dat het er eentje met grote cijfers zal zijn.

Zo zat ik in de aanloop naar Ajax – PSV toch een beetje aan jou te denken, Jurryt. Het was heel troostrijk.

Frappant trouwens: vorige week, na de nederlaag bij NAC, hing Fred Rutten één van de zieligste complottheorieën op die ik ooit hoorde. Kennelijk schaamde hij zich daar achteraf zo voor dat hij na de nederlaag in Amsterdam maar deed alsof zijn ploeg helemaal niets in te brengen had gehad: "Ajax was scherp en goed, wij konden er weinig of niets tegenover zetten. Een terechte nederlaag."

Geflatteerd

Mwah. Om eerlijk te zijn vond ik PSV in de eerste helft de sterkere (en in elk geval meest gevaarlijke) ploeg. Ajax won uiteindelijk wel verdiend, maar 4-1 was geflatteerd. Eigenlijk wonnen we een beetje van PSV zoals zij in Eindhoven van ons wonnen. Over twee onderlinge duels klopt het wel ongeveer, tussen Ajax en PSV: allebei een keer gewonnen, maar on aggregate 7-5 voor Ajax.

Volgens de mythe word je kampioen tegen de kleintjes, maar dat Ajax de laatste jaren nooit kampioen werd, had toch echt te maken met het feit dat we in de grote wedstrijden nooit overeind bleven.

Dit seizoen is anders: tegen Twente en PSV staat Ajax keurig op nul (uit verloren, thuis gewonnen). In die duels hebben we de fatale klappen dus niet opgelopen of uitgedeeld. Dit seizoen zal het kampioenschap dus wel degelijk gaan naar de ploeg die de minste fouten maakte tegen 'de rest'. Met die gedachte gaan we de laatste zeven duels in.

Levensdoel

Over trauma's gesproken: nog even terugkomen op jouw ambitie om Ajax met terugwerkende kracht per 18 maart 2000 zijn naam afhandig te maken.

Ik snap op zichzelf heel goed dat een Feyenoorder er zijn levensdoel van maakt om een streep door de naam Ajax te krijgen, maar je had je snode plan nog maar amper openbaar gemaakt of ik kreeg een mail van Marc Kerdijk, supporter van Ajax Amsterdam en lid van Ajax Leiden (ASC dus).

Marc onderzocht in 2000, met de toenmalige clubsecretaris, het hele ASC-archief (het is opgeslagen in het gemeentearchief van Leiden), maar een document over naamrechten (of een verwijzing ernaar in de clubnotulen uit die jaren) werd nergens aangetroffen.

Fata morgana

De enige plek waar je nog zou kunnen zoeken, is het archief van de KNVB-regio. Dat was in 2000 niet toegankelijk voor de ASC-onderzoekers, maar bij ASC weet eigenlijk iedereen wel zeker dat jouw droomdocument een fata morgana is. Hoe typisch dat Rotterdam-Zuid stug blijft hopen.

Wen er maar aan: zolang Feyenoord bestaat, zal jullie Ajax-trauma er zijn. Als je het zo bekijkt, is het nog niet eens zulk slecht nieuws dat het voortbestaan van Feyenoord niet bepaald gegarandeerd is. Elk nadeel hep ze voordeel, moet je maar denken.

Als je dan toch op bezoek gaat bij ASC in Leiden, doe dan iets waar je club werkelijk iets aan heeft: ga in de kantine collecteren voor Feyenoord.

Mazzel!

Menno