Zoeken

Ieder jaar in december strijden de beste mondiale K-1 vechters in Tokio om de wereldtitel. De Nederlanders Peter Aerts, Remy Bonjasky, Ernesto Hoost, en Sem Schilt werden allemaal meerdere malen wereldkampioen in deze tak van sport. In Japan kunnen ze niet over straat, in Nederland kent bijna niemand ze. Het boek K-1, van de schoonheid en de kracht bevat interviews met deze wereldkampioenen, wedstrijdverslagen en spelregels.

K-1 staat voor?

Daniel: ‘K-1 staat voor de top van de staande vechtsport. Vechters uit verschillende disciplines maken in een toernooi uit wie de beste is. De K is gekozen vanwege de vele vechtsporten die met een K beginnen: Karate, Kempo, Kung-fu, kickboksen.’

Is K-1 ‘Poetry in Motion‘?

Karel: ‘Ja, dat is het. De totale lichaamscontrole waarvan de vechters blijk geven is van een grote schoonheid; het evenwichtsgevoel en de spierbeheersing die tentoon worden gespreid bij een high kick brengen ons in een hoge staat van verrukking, extase haast. K-1 is dus niet alleen spectaculair – want snel en explosief – maar ook uiterst sierlijk. Het is ballet voor macho’s. Dat wij als dichters en literatuurliefhebbers van deze sport houden, wordt door velen niet begrepen: het vooroordeel dat vechtsport primitief is wordt breed gedragen in kringen van cultuurminnaars. We trekken dan maar een analogie tussen een kickbokspartij en een goed boek: je hoopt natuurlijk altijd op een plotselinge wending in een verhaal, en zo hoop je ook op een onverwachte wending in een gevecht. Het feit dat er een knock-out kan vallen, dus dat het opeens afgelopen kan zijn, dat maakt het al spannend; het feit dat iemand die heel ver voor staat op punten toch nog kan verliezen doordat hij één knal voor zijn kop krijgt – dat houdt een wedstrijd tot het einde toe interessant en spannend.’

Wie is jullie favoriete vechter?

Daniël: ‘Mijn favoriete vechter is Remy Bonjasky. Zijn bijnaam is The Flying Gentleman en daarin ligt al verborgen waarom ik hem zo kan waarderen. Hij bezit een uitmuntende techniek en blijft te allen tijde beheerst. Een vechtpartij met hem is een lust voor het oog, omdat hij een alleskunner is, een allrounder. Overigens is vooral zijn vliegende knie uitermate spectaculair om te zien.’

Karel: ‘Mijn favoriete vechter is Peter Aerts, The Dutch Lumberjack. Hij heeft die bijnaam de Hollandse Houthakker, omdat hij zijn tegenstanders als het ware omhakt met zijn keiharde lowkicks, of ze velt met een highkick. Aerts zal waarschijnlijk zeer binnenkort stoppen (hij is inmiddels veertig), maar gelukkig hoef ik als liefhebber van zijn stijl niet te gaan zitten simmen als hij er mee ophoudt: er is een geweldige opvolger, de Roemeen Daniel Ghita.’

Waarom zijn de interviews met de kampioenen woord voor woord weergegeven?

Daniel: ‘We hebben geprobeerd hun eigen stem te laten doorklinken. Hun manier van praten moest een onderdeel worden van het portret. Dit is natuurlijk ook een soort knipoog naar Gard Sivik, het tijdschrift rond de zestigers, een groep dichters die wij ook bewonderen.’

‘K-1 Van de schoonheid en de kracht’ is naast een boek over vechtsport, ook een boek geworden over de totstandkoming van een boek. Jullie vertellen in aparte grijze stukken over jullie eigen belevenissen. Hoe is het idee voor deze aanpak ontstaan?

Daniel: ‘Dat idee werd op een terras en onder het genot van een biertje geboren. Karel stelde toen voor om de dagen waarop de verschillende interviews plaatsvonden te gebruiken als uitgangspunt voor de verschillende hoofdstukken. Dan konden we voortaan voorafgaande aan, en na afloop van elk interview, ingaan op wat er verder was gebeurd. Bovendien konden we die ‘omlijsting’ mooi gebruiken om bijvoorbeeld te vermelden dat we nogal eens de weg kwijtraakten op weg naar de geïnterviewden.’

Staan jullie inmiddels zelf in de ring?

Karel: ‘Nee. En dat zal ook niet meer gebeuren. Voor het betreden van de ring zijn we te oud geworden.’