Multimediaal

Olympische stadions in de tijd, De Feyenoord sportquiz, Sportnieuws op de kaart, een tag cloud, en het Sportbeeld van de dag archief. Kijk verder »


Sportbeeld van de dag

Het bloedbad van 1968, zaterdag in Andere Tijden



Charly Gaul won de Tour met hulp van de Nederlanders

7-7-2011

Joost Posthuma rijdt deze weken namens het Luxemburgse Leopard-Trek door Frankrijk. Met als voornaamste doel Andy Schleck aan het geel in Parijs helpen. In 1958 won de Luxemburger Charly Gaul met Nederlandse hulp de Tour. Dat ging aanvankelijk niet zonder slag of sloot.

De Tour van 1957 was voor de Nederlandse ploeg weinig succesvol verlopen. ‘Veteraan’ Wim van Est (34) werd knap achtste in het eindklassement, maar dat was het wel zo’n beetje. Een aantal landgenoten verdween al snel in de bezemwagen. De eerder zo geroemde ploegleider Kees Pellenaars werd met zijn onafscheidelijke sigaar aan de kant geschoven. Ook al omdat er nog wel eens wat aan de financiële strijkstok van ‘De Pel’ bleef hangen. De minder flamboyante Klaas Buchly werd zijn opvolger.

.


In die jaren werd de Tour nog met landenploegen verreden. In 1958 moesten de Nederlanders maar een ploeg vormen met de Luxemburgers, zo had Tourbaas Jacques Goddet besloten. Dat was niet voor het eerst in de Tourgeschiedenis. Ook aan het eind van de jaren veertig reed er in Frankrijk al een ‘Nelux’ ploeg rond, die als los zand aan elkaar hing. En ook nu kwam de gedwongen samenwerking er niet zonder slag of stoot. 

Moeizame onderhandelingen

Zo schreef de Leeuwarder Courant aan de vooravond van die Tour:

“De samenstelling van de Ne-Lux-ploeg heeft nogal wat moeilijkheden opgeleverd … of het een homogene ploeg zal zijn, met een homogene leiding, de Luxemburger Goldschmidt en de Nederlander Buchly, weten we over enkele weken allicht.”

En namens het ANP meldde Eddy Horneman indertijd:

“De Luxemburger Jean Goldschmidt werd na moeizame onderhandelingen, waarbij zelfs de voornaamste medewerker van Goddet, Jean Garnault bij betrokken was, aangewezen als leider van de combinatie. De Hagenaar Klaas Buchly werd zijn adviseur. Een adviseur overigens, die vele rechten kreeg.”

Daarover meldde de Leeuwarder Courant dan weer:

“Buchly zal de wagen rijden, doch zeker niet uitsluitend fungeren als chauffeur, zoals de Luxemburgse officials zich dat aanvankelijk hadden voorgesteld.”

Tourzege ver weg

De ‘Nelux’ ploeg bestond uiteindelijk uit acht Nederlanders en vier Luxemburgers, die hun eigen soigneur en mecanicien meenamen. Charly Gaul werd als kopman aangewezen. Een logische keus. Deze formidabele klimmer én tijdrijder had toen al de Giro van 1956 gewonnen, en hij was al eens derde geweest in de Tour. Samen met Jacques Anquetil werd Gaul als de belangrijkste favoriet voor de eindzege gezien. 

De Nederlanders begonnen goed aan de Tour, met een fraaie ritzege van ‘oudgediende’ Gerrit Voorting in Duinkerken. En met gele truien voor Wim van Est en nog een keer Voorting. Maar een Tourzege voor Charly Gaul leek op een bepaald moment wel erg ver weg. Hoewel hij Anquetil in Bretagne klopte in een tijdrit, en bovendien iedereen tegen de klok versloeg op de Mont Ventoux, stond de Luxemburger vóór de belangrijkste Alpenritten al een kwartier achter op de gele trui van Raphaël Géminiani.


‘Jetzt geht’s los’

En toen sloeg het weer om. In een legendarisch geworden 21e etappe van Briançon naar Aix-les-Bains, over vier cols met regen, kou en mist, maakte Gaul met een indrukwekkende solo in één keer bijna zijn volledige achterstand goed. De uitstekend rijdende debutant Piet Damen schermde de vlucht af. De jonge Brabander kleefde aan het wiel van Géminiani. Zijn Luxemburgse kopman won de rit met bijna acht minuten voorsprong op de tweede. De rest kwam nog veel later binnendruppelen.

Zijn Nederlandse ploegmaat Jaap Kersten herinnerde zich jaren later in het fraaie boek Tussen Bordeaux en Alpe d’Huez:

“Gaul kwam al vroeg naast me rijden. Jetzt geht’s los, Jakob, zei hij tegen me en weg was hij. Niemand heeft hem nog teruggezien.”

Twee dagen later pakte Gaul in de tijdrit naar Dijon overtuigend de gele trui, die in de laatste etappe naar Parijs niet meer in gevaar kwam. Na afloop van de Tour werd de gehele ‘Nelux’ ploeg gehuldigd in het Olympisch Stadion in Amsterdam. Inclusief ‘onze’ Tourwinnaar Charly Gaul. De renners werden in rijtuigen het stadion ingereden.

Einde van een tijdperk

Wielrennen was ook in de jaren vijftig al een sport voor profs. Jaap Kersten werd naar eigen zeggen niet rijk van de Tour, maar vertelde wel tevreden dat hij na die Tour een mooie nieuwe Opel had kunnen kopen. ‘Die koste toen vijfeneenhalfduizend gulden.’ Vooraf was namelijk afgesproken dat al het prijzengeld in een gezamenlijke pot ging. Kersten vond Gaul een goede kopman.

Zes Nederlanders reden de Tour van 1958 uit: Piet Damen (knap 11e) Piet van Est (22e) Piet de Jongh (41e) Jaap Kersten (44e) Wim van Est (46e) en Gerrit Voorting (47e).

De overwinning van Gaul werd door de Nederlandse hulp in feite de enige internationale Tourzege in het ‘romantische’ tijdperk van de landenploegen. Die periode startte in 1930 en liep in de jaren zestig met de toenemende commercialisering van de wielersport ten einde.

Subside Sports - Grootste aanbod voetbalshirts

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit artikel.
Plaats reactie *


*


Sportus.nl
Headliner.nl