Zoeken

Kees Verkade zou bij wijze van spreken zo weer een standbeeld van Johan Cruijff willen maken. Als het maar wat schuift, voegt hij er grinnikend aan toe vanuit zijn woon- en werkplaats Monaco. Voordat je een verkeerd beeld zou krijgen van één van Nederlands grootste kunstenaars: de Haarlemmer is voetballiefhebber én een uitgesproken fan van de jarige Cruijff. Hij hoefde dan ook nauwelijks na te denken toen een stichting hem begin 1991 benaderde om een standbeeld te maken voor de toenmalige trainer van Barcelona.

Niet, omdat de initiatiefnemers munt wilden slaan uit het feit dat Cruijff enige maanden eerder door een hartaanval was getroffen. Wel, en puur en alleen, omdat Nederlands grootste voetballer aller tijden dat verdiende, zo stelde de woordvoerder van de speciaal opgerichte Stichting Standbeeld Johan Cruijff.

Er kwam zelfs een comité van aanbeveling, met daarin onder anderen Cruijffs voormalige ploeggenoten Piet Keizer, Gerrie Mühren en Stanley Menzo, maar ook tv-programmamaker Willem Duys en acteur Ton van Duinhoven. Er werd uiteraard een bankreningnummer geopend, bij de Rabobank in het Oost-Brabantse Overloon (...14.14.14.111), maar uiteindelijk is het project van een Amsterdamse touringcarchauffeur in de vergetelheid geraakt. En dat is jammer, want het standbeeld had een plaats moeten krijgen bij het nieuwe stadion, dat Ajax in die tijd in gedachten had. Hoeveel geld er uiteindelijk gestort is en wat ermee gebeurd is, valt niet meer na te trekken.

Het beeldje had een Cruijff moeten voorstellen, die met de rechtervoet op de bal stond en de linkerarm, uiteraard, een bepaalde kant op wijzend. Verkade (66) schijnt de sculptuur ook gemaakt te hebben, maar de beeldend kunstenaar kan zich dat niet meer herinneren.

Een stiekem beeld in België

"Ik heb wel een ander beeld van Cruijff gemaakt. Het was zeker één meter dertig hoog en ik deed dat op verzoek van Jan Louwers. Volgens mij moet het nog bij hem in de tuin staan", vertelt Verkade, die warempel gelijk heeft.

Louwers, die in 1954 met Eindhoven landskampioen werd, kan dat hoogstpersoonlijk beamen. Hij is er maar wat trots op dat het bewuste beeld in de tuin van zijn huis in het Belgische Neerpelt staat. "Waarom zou ik als Eindhovenaar geen beeld van Cruijff mogen hebben? Ik hou van voetbal!", aldus Louwers.

Verkade: "Ik heb het gemaakt in Johans toptijd, ruim dertig jaar geleden dus. Johan is een keer met zijn broer Henny in mijn atelier geweest en ik heb zijn film, Nummer 14, goed bekeken. Vervolgens ben ik aan de slag gegaan en heb ik Cruijff uitgebeeld op een manier die hem typeerde: in actie, terwijl hij de bal meeneemt met de buitenkant van zijn voet. Dat kon hij als geen ander.

Zo maakte hij ooit ook eens tegen FC Den Haag één van zijn mooiste doelpunten. Hij wist ook altijd precies wat zijn tegenstanders gingen doen en kon daar goed op anticiperen. Tegenwoordig gaan aanvallers al liggen wanneer een verdediger hen aankijkt. Vooral die Braziliaan met die paardenstaart, die Ronaldinho inderdaad. Dat is toch geen voetbal meer: Cruijff wist zijn belagers tenminste voetballend te ontwijken. Het is ook geen toeval dat hij zelden in een duel geblesseerd is geraakt. Hij doorzag echt alles."

Aldus Verkade, volgens wie er nog zes replica's moeten zijn van het Cruijff-kunstwerk dat nu in de tuin van Louwers staat. Waar die zijn gebleven, is voor hem echter een grote vraag.

Nawoord

Tot zover het artikel van Hans Janssen, dat hij precies vijf jaar geleden schreef. Hieraan wil Sportgeschiedenis nog toevoegen dat er in Amsterdam wel degelijk een beeld van Zijne Koninklijke Cruijffheid staat: nota bene bij de Johan Cruyff Foundation in het Olympisch Stadion.

Olympisch Stadion Amsterdam · Voetbal

permalink | ga naar reacties |