In de aanloop naar het EK van 2008 plaatste ik de geboorteplaatsen van de spelers van Oranje op de kaart van Nederland. Nu nadert het WK in Zuid-Afrika en is het weer tijd om de geografische balans op te maken.

Usain Bolt heeft de dubbel te pakken op de 100 en 200 meter. Al sinds de Oudheid worden winnaars van de dubbel vereerd, met de Griekse mythologische held Herakles als grote voorbeeld.

Milon van Kroton is één van de grootste sporthelden van de Oudheid. Hij was zo sterk, dat tegenstanders zich soms terugtrokken als hij zou deelnemen aan een toernooi. Totdat Milon Timasitheos tegenkwam: ‘Timasitheos kan nooit van Milon winnen, maar Milon kan wel van hem verliezen.’

Veruit het grootste deel van de Nederlandse olympische successen is behaald door vrouwen. In de Oudheid hadden zij niet mogen meedoen aan de Olympische Spelen. Er bestond toen wel een vrouwenvariant op dit sportevenement.

Theo Bos zal teleurgesteld huiswaarts keren. Als hij maar niet zo onverstandig is als Kleomedes, die in razernij over zijn falen zestig kinderen doodde.

Op de antieke Spelen was de stadionloop over 192 meter het koningsnummer – vergelijkbaar met onze 100 meter sprint. De winnaar kreeg toen de eer dat het jaar naar hem werd vernoemd. Volgens de oude Grieken leven we nu dus in het jaar van Usain Bolt.

Opvallend nieuws uit Hongkong. Amazone Imke Schellekens-Bartels trok zich terug voor de individuele dressuurwedstrijd, omdat haar paard Hunter Douglas Sunrise geblesseerd was geraakt. Bij de medailleceremonie van de landenwedstrijd!

Het Olympisch voetbalelftal speelt vanmiddag in Shanghai de kwartfinale tegen het Argentinië van Lionel Messi. De antieke Spelen kenden geen teamsporten, laat staan voetbal. Toch slaagde een Duitse geleerde erin een aantal van zijn vakgenoten te doen geloven dat de Grieken het voetbal hadden uitgevonden.

Bijnamen horen bij de sport. Net als in de Oudheid, toen atleten οp basis van hun uiterlijk, afkοmst οf prestaties met een nickname werden getοοid. Heel fijn als net De Vingerbreker je volgende tegenstander was.

Frankrijk won gisteren voor het eerst in 84 jaar weer een gouden medaille bij het worstelen. Steeve Guenot zegevierde in het Grieks-Romeins in de klasse tot 66 kilo. Echt bijzonder was het feit dat zijn broer Christophe diezelfde dag de bronzen plak won in de categorie tot 74 kilo.

Michael Phelps ligt op koers om de meest succesvolle Olympiër van de moderne Spelen te worden. Is hij nu ook de beste Olympische atleet aller tijden? Sportgeschiedenis.nl weet het.

De bonussen voor Olympische medailles gaan overal ter wereld omhoog, behalve in Nederland. We moeten eens een voorbeeld nemen aan de Oudheid, toen olympisch kampioenen soms bakken met geld verdienden. De oude Grieken amateursporters? Doe ons een lol.

Lopez Lomong is geboren in Sudan, maar liep tijdens de openingsceremonie in Beijing met de Amerikaanse vlag. Net als Nikostratos was hij als klein kind ontvoerd door rovers. Nikostratos werd een legende tijdens de klassieke Spelen, Lomong is er nog mee bezig.

Jammer voor Yuri van Gelder, maar schlemielen zijn van alle tijden. Net als tegenwoordig kenden ook de antieke Olympische Spelen deelnemers van bedenkelijk niveau die met hun optreden de lachers op hun hand kregen.

Enige tijd terug werd hier melding gemaakt van een bijzondere Hongaarse familie met opvallend veel Olympische medailles. Ook de Oudheid kende een succesvol geslacht van Olympiërs, namelijk dat van Diagoras en zijn familie.

Met veel trots presenteert Sportgeschiedenis.nl het medailleklassement van de klassieke Olympische Spelen, die werden gehouden tussen 776 v. Chr. en 369 n. Chr. Na 1600 jaar rekenen is dan hier eindelijk de definitieve uitslag!

Regelmatig gaat opeens een topsporter dood. In de geschiedenis van de moderne Olympische Spelen is dat drie keer gebeurd, maar in de Oudheid was dat anders. Iedere Olympiade was er ten minste één dode te betreuren, en soms meer - vooral bij het boksen.

De Olympische Spelen van nu zijn commercieel en worden ook nog eens politiek misbruikt. Maar dat was bij de oude Grieken ook al zo, meldt Patrick Gouw, onze correspondent in het antieke Olympia. Er was zelfs een soort Holland Heineken House.

‘Hardlopen is een leuke bezigheid, waar ieder land een kans maakt om te winnen, maar aan het andere eind van het stadion zal altijd iemand uit Kroton als eerste over de finish komen.’

Een van de grootste bezwaren die de Griekse tegenstanders van de Spelen van 1896 opwierpen was geld. De schattingen van De Coubertin werden als veel te optimistisch weggezet, en dat zou inderdaad blijken te kloppen. Postzegels en een rijke Griek brachten uitkomst.

De Coubertin was letterlijk Griekenland nog niet uit na zijn bezoek van 1894, of het net opgerichte organisatiecomité was al uiteengevallen. Redding kwam van de IOC-president, niet van De Coubertin.

Met de keuze voor Athene op het congres van 1894 was de toekomst van de Spelen nog verre van zeker. Nog datzelfde jaar leken Spelen in Athene hoogst onzeker.

De keuze voor Athene als gastheer van de eerste Olympische Spelen lag niet geheel voor de hand. Toch koos het olympische congres van 1894 voor deze stad.

Het congres dat in 1894 door De Coubertin bijeen was geroepen nam uiteindelijk het besluit moderne Olympische Spelen te organiseren, te beginnen in 1896.

De Coubertin had voor het Congress in de Sorbonne vertegenwoordigers uit zo veel mogelijk landen aangeschreven. Maar nog voordat de Olympische beweging was gevormd, speelde politiek al een rol.

Na zijn mislukte voorstel voor hernieuwde Olympische Spelen in 1892 hield Pierre de Coubertin zich een tijdje rustig. Het voortdurende debat over amateurbepalingen bood hem een nieuwe gelegenheid zijn visie te slijten.

Op 25 november 1892 kwam ook Pierre de Coubertin naar buiten met het idee om de antieke Olympische Spelen nieuw leven in te blazen. Maar niemand snapte hem.

In 1890 nodigde William Penny Brookes baron De Coubertin uit om de Much Wenlock Olympics bij te wonen. De Fransman was geïnteresseerd, maar niet echt geïnspireerd.

Een jonge Fransman, Pierre de Coubertin, raakte in de jaren 1880 geïnteresseerd in lichamelijke oefening en vooral de beoefening daarvan buiten Frankrijk.

Terwijl in Engeland en Griekenland gepoogd werd de Olympische Spelen te doen herleven, was er ook activiteit in de geboorteplaats van dit evenement: Olympia.

Strijd om de amateurregels betekende de ondergang van de Britse Olympische Spelen. Ook het einde van de Griekse "Zappas-Spelen" was gerelateerd aan het amateurisme, maar op geheel andere wijze.

Terwijl de Engelsen diverse vormen van Olympische Spelen uitprobeerden, bleef het in Griekenland stil op Olympisch gebied. Hoewel het de bedoeling was de Spelen van 1859 iedere vier jaar te herhalen, bleven de tweede "Zappas-Spelen" uit.

Al bij de eerste National Olympics in 1866 was er een probleem met de amateurstatus van een van de deelnemers. De amateur/beroeps-regels zouden het project van William Penny Brookes uiteindelijk de das om doen. 

Uit de Liverpoolse Spelen die vanaf 1862 werden gehouden ontstond een Britse beweging voor nationale Olympische Spelen. Die kwamen er voor het eerst in 1866, in Londen.

Na de eerste Griekse Spelen en het succes van de Wenlock Olympics was William Penny Brookes niet de enige meer die geïnspireerd was door het idee van de Olympische Spelen. Het leidde tot Olympische Spelen in Liverpool.

Hoewel de Grieken in 1859 hun eerste moderne Olympische Spelen organiseerden, waren ze daarmee niet de eersten. Daarvoor moeten we namelijk naar een klein plaatsje in de Engelse Midlands, niet ver van Wales.

Zoals ook bij eerdere Spelen was er in Athene 2004 een Holland Heineken House, waar Australiërs heen kwamen om "Oy oy oy" te zingen als een Nederlandse zwemster weer eens werd verslagen. Naast deze biertent lag het Zappeion, 108 jaar eerder het decor voor de olympische schermwedstrijden. Het is genoemd naar Evangelos Zappas, die zeer geïnspireerd werd door de gedichten van zijn landgenoot Soutsos.

Hoewel Pierre de Coubertin natuurlijk uitermate belangrijk is geweest voor het herleven van de Olympische Spelen, is hij zeker niet degene die de Spelen na eeuwen weer uit de vergetelheid haalde. Zelf deed hij het voorkomen of dat wel zo was, maar die eer komt anderen toe. De Olympische historie begint dan ook niet met de oprichting van het IOC in 1894, maar met de Griekse onafhankelijkheid van 1829.