AtletiekNieuw

13 mei 2000: heropening Olympisch Stadion

De Amsterdamse atlete Jamile Samuel speelde een rol bij de heropening van het Olympisch Stadion. Zestien jaar later werd het EK atletiek in datzelfde stadion gehouden, in háár stadion.

Aan het eind van de vorige eeuw was er een succesvolle publieksactie voor het Olympisch Stadion, waarbij geld werd verzameld om het te redden van sloop. Zo werd deze historische locatie gerenoveerd, waarna op 13 mei 2000 de heropening plaatsvond. Legendes als Johan Cruijff, Fanny Blankers-Koen en Anton Geesink woonden die gebeurtenis bij als allergrootsten uit de Nederlandse sport. Ook kroonprins Willem-Alexander en IOC-voorzitter Juan Antonio Samaranch waren erbij.

De Amsterdamse atlete Jamile Samuel speelde als achtjarig meisje een belangrijke rol in die ceremonie. “Ik werd hiervoor gevraagd en omdat ik alles leuk vond deed ik gewoon mee.”

Samuel moest een brandende fakkel overhandigen aan de kroonprins, waarmee het vuur in de Marathontoren werd aangestoken. “Vooraf werd ik wel gewaarschuwd niet te hard te lopen, omdat de cameraploeg met me mee moest rennen.” Het ging maar net goed: “Ik had bijna het haar van de kroonprins in de fik gestoken, omdat ik de fakkel over zijn hoofd heen aanreikte.”

Ook te zien in het filmpje, vanaf de derde minuut.

EK atletiek

Degene die Samuel in 2000 had aangewezen had profetische krachten, want in de jaren erop groeide deze atlete uit tot één van de beste van ons land. Als zevenjarig meisje was ze via haar broer bij atletiekvereniging Blauw Wit beland, die in 1999 samen met AV Sagitta opging in Phanos, de huidige club van het Olympisch Stadion. Al zestien jaar is dat dus haar thuisbasis.

Samuel koos aanvankelijk voor de meerkamp – net als Dafne Schippers – maar daarna maakte ze de keus voor de sprintnummers. “Het was snel duidelijk dat ik talent had.” Dat bleek in mei 2010 toen ze de honderd meter in 11,64 aflegde, waarmee ze een legendarisch clubrecord van Phanos uit de boeken liep. Sinds 1948 was dat in handen van niemand minder dan Fanny Blankers-Koen.

Een jaar later schreef Samuel opnieuw geschiedenis door met de nationale estafetteploeg het Nederlands record uit 1968 te evenaren, met 43 jaar het oudste staande record in de Nederlandse atletiek. “Wel leuk al die aandacht,” blikt Samuel nuchter terug, “maar ik deed gewoon mijn ding.” Inmiddels heeft haar ploeg die tijd nog scherper gesteld.

Zestien jaar na de heropening van het Olympisch Stadion was op diezelfde plek het EK atletiek. “Ik vind het heel bijzonder,” blikte Samuel toen vooruit. “Voor mij is het in ieder geval heel fijn, want het toernooi is in eigen land, in mijn eigen stadion. Er kan dus veel familie komen kijken.”

In die tijd tussen heropening en het EK was er veel gebeurd met de Nederlandse atletiekwereld. “Vooral door Dafne Schippers,” beaamt Samuel, “en dan doet Marlou van Rhijn het ook nog zo goed. We komen nu veel meer in de media en dat is superfijn. Mensen krijgen steeds meer interesse in de atletiek.” En dat merkt ze ook in haar eigen omgeving: “Mijn moeder is lerares en nu willen al haar leerlingen interviewtjes met me.”

Gelukkig heeft ze voor die kinderen een prachtverhaal: “Toen ik zo oud was als jullie, mocht ik het Olympisch Stadion heropenen. Zestien jaar later was ik erbij toen daar het grootste sportevenement sinds de Olympische Spelen van 1928 wordt gehouden. En werd Europees kampioen met de estafetteploeg”

Er is geen andere sportlegende die dat óók kan zeggen.

Advertentie

Bestel bij Bol.com

Jurryt van de Vooren
http://Sportgeschiedenis.nl
Jurryt van de Vooren is sporthistoricus. Auteur van 'Amsterdam 1928' en de Bosatlas van het Nederlandse voetbal. Bezig met boekenserie over Amsterdam en sport. Nog steeds de enige Amsterdammer die is afgestudeerd op Feyenoord.