AtletiekNieuw

Fanny Blankers-Koen was in 1950 nog groter dan in 1948

Fanny Blankers-Koen werd in 1948 de nieuwe koningin van Nederland, samen met Juliana van Oranje-Nassau. Deze atlete liet in haar loopbaan niet alleen de Russen achter zich, maar ook Churchill en Eisenhower. “Fanny thans nog groter!”

Fanny Blankers-Koen ging de geschiedenis in als de koningin van de Olympische Spelen van 1948. Hierdoor wordt wel eens vergeten dat ze daarvoor ook al veel succes had. Haar olympische debuut was in 1936 in Berlijn en in 1938 deed ze mee aan het eerste EK atletiek voor vrouwen – in beide gevallen nog onder haar meisjesnaam Koen.

De Nederlandse EK-ploeg van 1938 bestond uit slechts vijf vrouwen, maar ondanks dit geringe aantal werden drie bronzen en één zilveren medaille gewonnen. Als voorbode voor haar internationale succes eindigde Koen, toen 20 jaar oud, twee keer op de derde plaats.

Op het punt van haar grote doorbraak begon de Tweede Wereldoorlog, waardoor de Spelen van 1940 en 1944 werden afgelast. In 1940 trouwde Koen met Jan Blankers en leek ze aanvankelijk te stoppen met sport. Gelukkig herzag ze haar besluit: “Een sport, waar je van houdt, kun je zoo gauw niet loslaten.” In de oorlogsjaren verbeterde ze maar liefst zeven wereldrecords!

Thans nog groter

Na de oorlog veranderde de internationale sport ingrijpend door de komst van de Sovjet-Unie. De Koude Oorlog drong zo door tot de sport van Blankers-Koen, die opeens moest strijden tegen communistische staatsamateurs. Op het EK van 1946 wonnen de Russische vrouwen vijf gouden medailles; Nederland drie.

Vier jaar later was Blankers-Koen de grote ster van het EK in Brussel met drie gouden medailles en één zilveren. Daarmee bevestigde ze niet alleen haar olympische status van 1948, maar steeg ze daar ver bovenuit. De Sovjet-Unie had in Londen namelijk niet meegedaan en in Brussel wél. ‘Fanny thans nog groter dan in Londen,’ schreeuwde De Telegraaf het daarom uit in een analyse.

 

Bijna zeventig jaar later zijn het toch die Olympische Spelen geweest die Blankers-Koen eeuwige roem hebben gebracht. Voor de Nederlandse geschiedenis is 1948 in ieder geval veel belangrijker dan het EK van 1950, want het olympische succes trok de naoorlogse grauwsluier weg, die over Nederland was blijven liggen. De huldiging in Amsterdam liep uit op een volksfeest, ‘welke kan wedijveren met de intochten van Churchill, Eisenhower en Montgomery’ – zo schreef De Gooi- en Eemlander.

Nederland kreeg er na de Spelen van 1948 twéé koninginnen bij: Fanny Blankers-Koen en Juliana van Oranje-Nassau. Bij de inhuldigingsfeesten kwamen ze elkaar ook tegen toen Juliana door de sportwereld werd ontvangen in het Olympisch Stadion. Blankers-Koen mocht Juliana daar toespreken, maar was zo zenuwachtig dat ze bijna stikte in haar woorden. “Majesteit,” steunde ze in de microfoon, “nu gij de kroon van uw geliefde moeder overneemt, nu willen wij u en uw huis….” Nét hoorbaar voor de radioluisteraar werden haar vanaf daar de woorden zachtjes ingefluisterd, waarna het Nederlandse volkslied galmde om alle oorlogsherinneringen voor even weg te jagen.

Als dank voor alle bewezen diensten spelde koningin Juliana in 1949 het ridderschap in de orde van Oranje-Nassau op de revers van koningin Fanny. Historisch, want ze was daarmee de eerste Nederlandse sporter die op deze manier werd gehuldigd. Maar goed: alles wat koningin Fanny deed, was historisch.

Advertentie

Koop bij bol.com

Jurryt van de Vooren
http://Sportgeschiedenis.nl
Jurryt van de Vooren is sporthistoricus. Auteur van 'Amsterdam 1928' en de Bosatlas van het Nederlandse voetbal. Bezig met boekenserie over Amsterdam en sport. Nog steeds de enige Amsterdammer die is afgestudeerd op Feyenoord.