AtletiekNieuw

Fanny Blankers-Koen thans nog groter!

Bij Fanny Blankers-Koen denkt iedereen aan de Olympische Spelen van 1948. Haar historische optreden op de Europese Kampioenschappen van 1950 is volkomen vergeten. Net als de kop van De Telegraaf: ‘Fanny thans nog groter!’ Gratis verhaal, maar een donatie is welkom – onderaan deze pagina.

Om de tijd een beetje te doden in deze sportloze zomer buitelt de ene verkiezing over de andere. Over het mooiste shirt ooit. (Het paars van Erica’76 C2 in het seizoen 1981-1982.)

Over de mooiste wedstrijd ooit. (Erica’76 C2 – Gazelle Nieuwland C1 in het seizoen 1981-1982 toen wij met 17-0 wonnen van die vreselijke Maarten uit klas 1F van het Stedelijk Lyceum, die ik de maandag daarna mooi de hele dag heb uitgelachen terwijl ik het mooiste shirt aller tijden droeg.)

En nu bij het Algemeen Dagblad de vraag wie de beste atlete ooit was: Fanny Blankers-Koen of Jackie Joyner-Kersee. En dan is het nog maar 7 juni. Het worden drie hele lange sportloze maanden.

Fanny

Ter verdediging van Blankers-Koen vermeldt het AD natuurlijk haar vierklapper op de Olympische Spelen van 1948. Dat was inderdaad zeer indrukwekkend, maar de EK atletiek van 1950 wordt weer eens over het hoofd gezien, terwijl haar tijdgenoten toen misschien nog meer onder de indruk waren van Blankers-Koen dan in 1948.

Dat heeft alles te maken met de wereldpolitiek van dat moment. Na de Tweede Wereldoorlog veranderde de internationale sport namelijk ingrijpend door de komst van de Sovjet-Unie op de EK atletiek. In de jaren dertig deden de communisten nog niet mee. De Koude Oorlog drong door tot de sport van Blankers-Koen, die opeens moest strijden tegen communistische staatsamateurs. Op de EK van 1946 wonnen de Russische vrouwen vijf gouden medailles; Nederland drie. De Sovjet-Unie deed in 1948 alleen nog niet niet mee aan de Olympische Spelen, waarmee hele belangrijke concurrentes van Blankers-Koen afwezig waren.

In 1950 waren die er weer wel en tóch werd Blankers-Koen de grote ster van de EK in Brussel met drie gouden medailles en één zilveren. Daarmee bevestigde ze niet alleen haar olympische status van 1948, maar steeg ze daar nog eens ver bovenuit, juist omdat ze de concurrentie uit de Sovjet-Unie in een directe confrontatie had verslagen. ‘Fanny thans nog groter dan in Londen,’ schreeuwde De Telegraaf het daarom uit in een analyse.

Grauwsluier

In 2020 zijn het toch alleen de Olympische Spelen, die Blankers-Koen de eeuwige roem hebben gebracht. Het is ook wel weer begrijpelijk, want dat olympische succes trok de naoorlogse grauwsluier weg, die over Nederland was blijven liggen. De huldiging in Amsterdam liep uit op een volksfeest, ‘welke kan wedijveren met de intochten van Churchill, Eisenhower en Montgomery’ – zo schreef De Gooi- en Eemlander.

Als dank voor alle bewezen diensten spelde koningin Juliana in 1949 het ridderschap in de orde van Oranje-Nassau op de revers van koningin Fanny. Historisch, want ze was daarmee de eerste Nederlandse sporter die op deze manier werd gehuldigd. Maar goed: alles wat koningin Fanny deed, was historisch – óók de EK van 1950 in Brussel, deze zomer exact zeventig jaar geleden.

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je je waardering laten blijken met een kleine financiële bijdrage.

 
Mijn gekozen waardering € -

Jurryt van de Vooren
http://Sportgeschiedenis.nl
Meest recente boek: 'Door Wilskracht Zegevieren' over sport in de Tweede Wereldoorlog. Schreef ook boeken over - onder meer - Amsterdam 1928 en de Elfstedentocht, net als de Bosatlas van het Nederlandse voetbal. Al bijna 25 jaar de enige Amsterdammer, die is afgestudeerd op Feyenoord.