Wielrennen

Tijdens de Giro d'Italia van 1954 reed Gerrit Voorting één dag in de roze leiderstrui. In de strijd om dit tricot stak hij zijn jongere broertje Adrie de loef af . [caption id="attachment_45559" align="aligncenter" width="378"] Adrie Voorting. Bron: Nationaal Archief.[/caption] Gerrit en Adrie Voorting konden aanvankelijk prima door één deur. Een week voor hun vertrek naar Italië, tijdens het Nederlands kampioenschap in Valkenburg, kwam daar verandering in. De wedstrijd liep al vanaf he begin niet lekker voor de renners, want

De Italiaan Luigi Malabrocca schiep er een bijzonder genoegen in om in de Ronde van Italië op een meesterlijk wijze te verliezen. Hij was namelijk gek op de zwarte trui, het tricot voor de allerlaatste renner in het algemeen klassement. Luigi Malabrocca. Foto Public Domain via Wikicommons  Sinds de introductie van de zwarte trui in 1946 was het een gewild tricot. Als laatste trok je nu eenmaal meer aandacht dan als middenmoter. Dino Buzzati legt het in zijn meesterwerk De

Ab Geldermans won in 1960 als eerste Nederlander de wielerklassieker Luik-Bastenaken-Luik.  Ab Geldermans in 1957. Fotograaf: J.D. Noske. Anefo Nationaal Archief, CC0. Eind jaren vijftig maakte Geldermans de overstap naar de wielerprofs, bij een Franse ploeg. Later zei hij hierover in de Volkskrant: ‘Ik was een aardige amateur, al zeg ik het zelf, en dat was ze niet ontgaan in Frankrijk. Ik moest naar Clermont-Ferrand komen, dan konden ze zien wat ik waard was. Daar ging ik met m'n zadel

Arie den Hartog was de eerste Nederlandse winnaar van Milaan-San Remo en de Amstel Gold Race. De wielrenner geloofde altijd in zichzelf, ook al was zijn bloed niet ideaal. [caption id="attachment_96876" align="aligncenter" width="494"] Arie den Hartog in 1970. Fotograaf onbekend/Anefo/Nationaal Archief, CC0.[/caption] Als piepjonge renner is Den Hartog nog een wildebras. ‘In mijn nieuwelingentijd nam ik het wielrennen nog niet zo serieus,’ zo zegt hij begin jaren zestig tegen het Vrije Volk. ‘Ik ging veel uit, rookte en dronk, kortom,

Peter Post won in 1964 als eerste Nederlander Parijs-Roubaix. De Amsterdamse slagerszoon reed in een recordtempo en had hierna de hoop wereldkampioen te worden. Peter Post bij de Zesdaagse van Rotterdam 1971. Foto: Hans Peters/ Anefo, Nationaal Archief De eerste editie van Parijs-Roubaix werd in 1896 georganiseerd en was direct een internationaal succes, zo schrijft Herman Chevrolet in De Klassiekers (Amsterdam, 2011): "De Duitser Joseph Fischer won, voor de Deen Charles Meyer." De eerste premie van deze Franse koers werd volgens

De Fransman Georges Speicher werd de gelukkige winnaar van Parijs - Roubaix 1936. De Parijzenaar met de Duitse achternaam profiteerde van een opmerkelijke beslissing van de Franse aankomstrechter, ene Lucien Cazalis, die de rol van scheidsrechter Hansson speelde.  Op 12 april 1936 draaiden drie koplopers na 262 kilometer het Hippodrome des Flandres op, een bekende paardenrenbaan vlakbij Roubaix waar toen de finish lag. De jonge Belg Romain Maes (in 1935 de verrassende Tourwinnaar), de Franse vedette Georges Speicher (in 1933