De draf- en renbaan van Duindigt was in 1945 groot genoeg voor de eerste voedselhulp

De Nationale Sportherdenking van 2026 ging over de paardensport. Er werd filmbeeld getoond van de eerste voedseldroppingen boven Wassenaar en Den Haag.

De maatschappelijke geschiedenis van sportlocaties in oorlogstijd is vaak veel groter dan de sport alleen.

Ieder streeft er naar een zo hoog mogelijk punt te bereiken om niets van dit onvergetelijk schouwspel te missen

Monument

Stadions zijn over het algemeen de grootste bouwwerken, waarin heel veel mensen tegelijk plaats kunnen nemen. Die gebouwen lenen zich daarom uitstekend voor massabijeenkomsten in alle soorten en maten. In extreme gevallen dient een stadion ook als gevangenis en martelhuis, zoals in Chili gebeurde tijdens de dictatuur van Pinochet.

Zo heeft ook de renbaan Duindigt in Wassenaar een opmerkelijke geschiedenis. Een monument vestigt daar ter plekke de aandacht op: tussen 29 april en 10 mei 1945 waren daar voedseldroppings. De reden om daar die pakketten uit te strooien was simpel: Duindigt was in oppervlakte groot genoeg.

In de maanden vooraf was het westen van het land volkomen ontwricht door de Hongerwinter. Begin april 1945 begonnen geheime onderhandelingen tussen de geallieerden en de bezetter over de aanvoer van levensmiddelen door de lucht. In eerste instantie werden er vier plaatsen aangewezen: Duindigt, de vliegvelden Valkenburg en Ypenburg bij Den Haag en de Waalhaven bij Rotterdam.

Op 29 april werden de eerste voedselpakketten boven Duindigt afgeworpen. ‘Het is te verwachten,’ zo meldde het Nieuwsbulletin van Vrij Nederland, ‘dat er in de komende dagen nog meer dergelijke food-droppings zullen plaats hebben en dat ook nog op andere wijze hulp geboden zal worden.’

Extra editie

Een medewerker van dagblad De Telex was ooggetuige van de eerste vliegtuigen boven Duindigt. ‘Wij hebben ons opgesteld op een hoge schoorsteen,’ meldde het blad op 29 april in een extra editie.

‘Had iedereen nog niet direct in de gaten, wat er gaande was, al spoedig maakte zich een groot enthousiasme van een nog groter mensenmenigte meester. Ieder streeft er naar een zo hoog mogelijk punt te bereiken om niets van dit onvergetelijk schouwspel te missen, dat bij velen de tranen van ontroering in de ogen doet komen.’

Het einde van de oorlog was zo eindelijk in zicht, wat in Wassenaar negen dagen later inderdaad gebeurde. Later die maand meldde dagblad Het Binnenhof dat de baan op Duindigt zwaar was beschadigd in de voorgaande maanden. ‘De houten tribunes zijn grotendeels gesloopt maar, wat erger is, het parcours heeft het zeer zwaar te verduren gehad van het weghalen der daar afgeworpen levensmiddelen.’

Bij opgravingen op het nabijgelegen landgoed werden ook nog eens vier lichamen gevonden. Deze personen waren geheel onschuldig en zonder verhoor ter plekke vermoord door de Duitsers.

De renbaan zelf werd op 14 juli 1945 heropend.