Op het EK atletiek van 1950 was Fanny Blankers-Koen nog beter dan op de Olympische Spelen van 1948

Bij Fanny Blankers-Koen denkt iedereen aan de Olympische Spelen van 1948. Precies 75 jaar geleden maakte ze in Brussel nog meer indruk.

Fanny Blankers-Koen wordt gekust door Maureen Dyson-Gardner (links) en Micheline Ostermeyer. Foto J.D. Noske via het Nationaal Archief

Op 23 augustus 1950 begon in Brussel het EK atletiek. Na haar vierklapper op de Olympische Spelen van 1948 reisde Fanny Blankers-Koen als wereldster hierheen. En niet alleen dat, want ze was daar zo sterk dat haar tijdgenoten in België misschien nog wel meer onder de indruk waren dan in 1948 in Londen.

Fanny thans nog groter

Sovjet-Unie

Dat heeft alles te maken met de wereldpolitiek van dat moment. Na de Tweede Wereldoorlog veranderde de internationale sport namelijk ingrijpend door de komst van de Sovjet-Unie, óók op het EK atletiek.

In de jaren dertig deden de communisten nog niet mee, maar daarna drong de Koude Oorlog door tot de sport van Blankers-Koen. Opeens moest zij strijden tegen communistische staatsamateurs.  Op het EK van 1946 wonnen de Russische vrouwen vijf gouden medailles; Nederland drie. De Sovjet-Unie deed in 1948 dan weer niet mee aan de Olympische Spelen, waarmee enkele hele belangrijke concurrentes van Blankers-Koen afwezig waren.

In 1950 waren die er weer wel, wat de sfeer er niet gezelliger op maakte. De Russische ploeg had geen enkel contact met de overige teams en sloeg elk aanbod voor een interview af, schreef tijdschrift Sportief. ‘In het hotel sliep men alleen maar. Met een bus gingen de teamleden elke ochtend weg om elders te ontbijten. Waar? Niemand wist het. Middagmaaltijden. Waar? Onbekend. En zo voort. Mysterieus, noemde men dat in Brussel.’

Via Europeana / Sportimonium

Op het congres van de atletiekfederatie leverde het ook gedonder op, aldus hetzelfde blad. ‘Engels en Frans zijn de officiële voertalen bij de Europese kampioenschappen. Maar Sovjet-Rusland wilde het Russisch als voertaal erbij hebben, waarop Spanje kwam met de Spaanse taal en Egypte met de Arabische taal.’

Nimmer een navolgster

En tóch werd Blankers-Koen de grote ster van de EK in Brussel met drie gouden medailles en één zilveren. Sportief: ‘Mocht er sinds Londen nog twijfel hebben bestaan of zij de beste loopster van de wereld was op al de nummers, die haar een Olympische titel hadden opgeleverd, omdat daar de Russinnen ontbraken, thans is er geen twijfel meer mogelijk. Fanny Blankers is ondanks het klimmen der jaren de unieke vrouwelijke wereldcrack, die wellicht op deze wijze nimmer een navolgster zal krijgen.’

De analyse van De Telegraaf was korter en krachtiger: ‘Fanny thans nog groter dan in Londen.’

En dat vond ook het publiek, merkte Sportief op. ‘Fanny Blankers-Koen won weer aller harten door haar eenvoud en zij werd van alle kanten gevierd, met bloemen, door yells van vreemde naties, door gejuich en gewuif van de tribunes.’