Guido Caroli struikelde met het olympisch vuur tijdens de openingsceremonie van de Winterspelen van 1956

De Olympische Winterspelen van 1956 waren ook in Cortina d’Ampezzo. Schaatser Guido Caroli liep een trauma voor het leven op.

De openingsceremonie van 1956. Foto’s  uit het publieke domein via Wikimedia

Nog even wachten en dan beginnen in Cortina d’Ampezzo de Olympische Winterspelen. Precies zeventig jaar geleden was dat ook al zo met een opmerkelijke primeur: voor de eerste keer werden de tv-beelden live uitgezonden.

O, het was verschrikkelijk

Fakkel

Op het programma stonden traditionele onderdelen als de vlaggenparade, het afleggen van de olympische eed en het ontsteken van het vuur in het stadion.

Hier was nog een primeur want de skiloopster Giuliann Chenal-Minuzzo sprak als eerste vrouw de olympische eed uit – een traditie sinds 1920. ‘Mevr. Chenal,’ zo schreef de Nederlandse pers, ‘viel de eer te beurt omdat zij van alle Italianen de beste prestatie leverde tijdens de Olympische Winterspelen in 1952. Zij won toen in de afdaling een bronzen medaille.’

Guido Caroli werd aangewezen als de laatste estafetteloper met het olympisch vuur. Hij zou schaatsend het stadion betreden, als de beste schaatser van het land. Rien Bal merkte een dag eerder al op dat hij stijf stond van de zenuwen, mede vanwege de kennis dat de televisie het voor de eerste keer internationaal zou uitzenden. Er keken dus wel een paar mensen, zodat er niets mis mocht gaan.

President

De nacht ervoor was de fakkeltocht gearriveerd op de berg Tofana van 3000 meter hoog, ten westen van Cortina d’Ampezzo. Het Nieuwsblad van het Noorden schreef een verslag van de openingsceremonie: ‘Hedenochtend om 11.35 uur bracht de vroegere olympische skikampioen Zeno Colo van Italië het vuur in een duizelingwekkende vaart de heuvel af om het aan de rand van het dorp over te geven aan de eerste van de drie skiërs, die de fakkel naar Caroli brachten.’

Het stadion vulde zich daarna met de deelnemers van de vlaggenparade en de Italiaanse president Gronchy. Als laatste kwam Caroli met het vuur binnen. Daarbij hield hij zijn ogen op de president gericht, waardoor het hem ontging dat er vlak voor hem een microfoonkabel over het ijs liep.

De schaatser struikelde, waarbij de vlam wel bleef branden. ‘De menigte in het stadion gaf de Italiaan een symbolisch applaus toen hij zich weer oprichtte.’

Een verslaggever van Trouw ontdekte hem na het incident. ‘De Italiaanse schaatskampioen Guido Caroli is op het ogenblik ongetwijfeld de diepst beschaamde man ter wereld. Hij voelt zich doodongelukkig en zit op het ogenblik maar het liefst heel alleen in een donker hoekje, waar niemand hem ziet.’

Hij begreep het allemaal niet. “Waarom vertelde niemand me, dat er draden over het ijs zouden liggen? Ik heb gisteren geoefend. Iedereen zei toen: Maak je maar geen zorgen, het ijs zal mooi glad en schoon zijn.”

Schandvlek

Jan Liber van Het Vrije Volk sprak hem ook. ‘Dikke tranen rolden er langs zijn gezicht en hij woelde met zijn handen.in zijn zwarte haren.’ Caroli was wanhopig: “Mijn hele leven zal die schandvlek aan mij kleven.”

Waarna de Italiaan opeens een ander verhaal over die kabel vertelde. “Wij hadden woensdag tweemaal gerepeteerd. Eerst reed ik veel te hard door het stadion. Dat mocht niet en ik moest het overdoen.

Ik wist dat voor de eretribune die draad van de microfoon over het ijs lag. Ik was er de vorige dag tweemaal overheen gestapt en nu vergat ik het!

Ik was alles om mij heen vergeten. Ik hoorde alleen de juichende mensen op de tribunes. Ik hield mijn fakkel zo hoog mogelijk, toen ik de eretribune waar de president zat, passeerde. Ik was als in extase en ik zag die ongelukkige draad niet liggen.

Ineens was het of mijn benen onder mij weggetrokken werden. De draad was om de punt van mijn rechterschaats geslagen en ik lag meteen languit. Op hetzelfde ogenblik dacht ik aan mijn fakkel. Ik hield hem omhoog om hem niet met het ijs in aanraking te laten komen. Ik sprong overeind, maar ik zag de camera’s van al die fotografen en de televisie op mij gericht. O, het was verschrikkelijk.”

Guido Caroli bereikte wel de vuurkoepel

Turijn

Enkele uren later kreeg Caroli de foto van het incident, die hij met weinig gretigheid aanvaardde. “Ik weet niet of ik deze foto in mijn album plak.”

Precies vijftig jaar later waren de Winterspelen wederom in Italië, in Milaan. Voor de openingsceremonie was Caroli uitgenodigd als eregast. Hij is in 2021 overleden.