NieuwOlympische Spelen

De Marathontoren bij het Olympisch Stadion was in 1958 bijna ontploft

Op 4 februari 1958 was er in de Marathontoren bij het Olympisch Stadion een enorme explosie. De vermoedelijke reden was een kapotte gasbuis, die in 1928 was gebruikt om het olympisch vuur van brandstof te voorzien. Wat overbleef was ‘een chaos van beton, stenen en glas.’

Tijdens de Olympische Spelen van 1928 brandde in de Marathontoren voor de eerste keer in de geschiedenis het olympisch vuur. Hiervoor was een speciale gasbuis aangelegd, die na afloop van de Spelen werd afgesneden. Dertig jaar later bleek echter dat deze werkzaamheden niet goed waren afgerond, omdat er resten van die kabel waren achtergebleven in de betonnen vloer.

Gruzelementen 

Op 4 februari 1958 rond een uur of negen in de ochtend betrad stadion-elektricien Cor Jongkind met een collega de toren om enkele lampen te vernieuwen. Ze hadden deze nog geen minuut verlaten toen een enorme explosie volgde, die grote verwoestingen aanrichtte. Het Nieuwsblad van het Noorden schreef: ‘De betonnen vloer vloog aan gruzelementen. In de toren ontstond een scheur van twee meter lengte. De toegangsdeur werd versplinterd. De kracht van de explosie was zo groot, dat in de directeurskamer, die zich op betrekkelijk grote afstand bevindt, het meubilair werd beschadigd.’

Door een wonder bleven Jongkind en zijn collega ongedeerd, alhoewel brokstukken tientallen meters werden weggeblazen. Ondanks de schade was het fundament van de Marathontoren onaangetast, waardoor er geen gevaar bestond voor instorting. Er bleef wel een chaos van beton, stenen en glas achter, aldus De Tijd.

Opgehoopt gas

Na onderzoek bleek dat die afgesneden gaskabel de oorzaak was geweest van de enorme knal. Opnieuw het Nieuwsblad: ‘Twee maanden geleden zijn werkzaamheden verricht aan de bestrating rondom. Hierdoor zou een lek kunnen zijn ontstaan onder de betonnen vloer en zich een hoeveelheid gas hebben opgehoopt. Mogelijk is dit na het overspringen van een elektrische vonk tot ontploffing gekomen.’

Door die enorme knal werd wel bewezen dat de Marathontoren zeer degelijk was gebouwd, want die was tenslotte blijven staan – nog steeds trouwens.

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je dat laten blijken met een kleine financiële bijdrage.

 
Mijn gekozen waardering € -

Jurryt van de Vooren
http://Sportgeschiedenis.nl
Meest recente boek: 'Door Wilskracht Zegevieren' over sport in de Tweede Wereldoorlog. Schreef ook boeken over - onder meer - Amsterdam 1928 en de Elfstedentocht, net als de Bosatlas van het Nederlandse voetbal. Al 25 jaar de enige Amsterdammer, die is afgestudeerd op Feyenoord.