NieuwOlympische Spelen

Megan Rapinoe in het Witte Huis

De Olympische Spelen bestaan 125 jaar – het onderwerp van de expositie Olympia aan Zee in Den Haag. In samenwerking met Europeana vertel ik tientallen verhalen, met gebruik van internationaal archiefmateriaal. In het zesde deel de Amerikaanse voetbalster Megan Rapinoe, de volgende tegenstander van Nederland.

Afbeelding via Wikicommons

Het Nederlandse vrouwenelftal heeft zich in de afgelopen vier jaar spectaculair ontwikkeld. In 2017 werd het EK gewonnen en twee jaar later bereikte Oranje zelfs de finale van het WK met de Verenigde Staten als tegenstander. Dat land was nog een maatje te groot, vooral door Megan Rapinoe, de grote leider van het team. Niet alleen op het veld, maar ook ernaast. Bovenstaande foto is daarom iconisch.

Een sporter beoordelen we natuurlijk eerst als sporter. Wel, Rapinoe is tweevoudig wereldkampioen met de Verenigde Staten én olympisch kampioen van 2012. Ze gebruikt die prestaties niet alleen voor haar erelijst, maar ook als activiste voor gelijke rechten, of het nou gaat om ras, homoseksualiteit of vrouwenemancipatie. En daarom ging ze niet naar president Trump na het winnen van het WK van 2019. “Ik praat liever met andere mensen waarmee we wél verandering kunnen afdwingen, dan dat ik naar het Witte Huis ga.”

Afbeelding via Wikicommons

Ze stelde zich zelfs kandidaat als vicepresident onder Joe Biden. Die functie kreeg ze niet, maar in maart dit jaar was Rapinoe wel op bezoek bij de president en vicepresident. “Ik ben lid van de LGBTQ-community. Met paars haar. En ik kom uit een wereld, waarin ik alleen maar kon dromen om hier zo te staan in het Witte Huis.”

Rapinoe is daarmee een voorbeeld voor velen, maar ook een vijand van vele anderen.

Foto via Wikicommons

Ook Brandi Chastain is een Amerikaanse heldin van het vrouwenvoetbal. Haar vreugde-explosie na haar winnende strafschop in de WK-finale van 1999 is net zo iconisch als de gespreide armen van Rapinoe. Chastain zakte schreeuwend door haar knieën en balde haar vuisten. Het werd twee jaar geleden vastgelegd in een standbeeld bij het stadion in Pasadena, waar ze die penalty nam.

Foto via Wikicommons

Ook in Nederland is het vrouwenvoetbal inmiddels vastgelegd in een eerste standbeeld. De eerste die zo werd vereeuwigd was bondscoach Sarina Wiegman, op onderstaande foto met Jacky van Groenen. Wiegman kreeg die eer in het standbeeldenpark van de KNVB bij het hoofdkantoor in Zeist, als dank voor die doorbraak in 2017. En zo staat de bondscoach nu tussen Johan Neeskens en Marco van Basten.

De volgende wedstrijd van de Nederlandse vrouwen is tegen de Verenigde Staten. Tegen Megan Rapinoe dus, net als twee jaar geleden.

Foto via Wikicommons

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je dat laten blijken met een kleine financiële bijdrage.

 
Mijn gekozen waardering € -

Jurryt van de Vooren
http://Sportgeschiedenis.nl
Meest recente boek: 'Door Wilskracht Zegevieren' over sport in de Tweede Wereldoorlog. Schreef ook boeken over - onder meer - Amsterdam 1928 en de Elfstedentocht, net als de Bosatlas van het Nederlandse voetbal. Al 25 jaar de enige Amsterdammer, die is afgestudeerd op Feyenoord.