Door één uitschieter werd Annie Borckink olympisch kampioen
Annie Borckink won goud op de Olympische Winterspelen van 1980 in Lake Placid. Daar werd vooraf geen rekening mee gehouden.
Annie Borckink als sportvrouw van het jaar 1980, samen met Joop Zoetemelk, sportman van het jaar 1980. Foto Hans van Dijk via het Nationaal Archief
Annie Borckink werd geboren op 17 oktober 1951. Als schaatser was ze geen vaste naam op het erepodium.
Ik dacht dat de elektronische tijdwaarneming was uitgevallen
Rolstoel
Het jaar 1980 verliep dan weer uitstekend. Het NK allround was vlak voor de Winterspelen. Het jonge talent Ria Visser won dit voor de eerste keer en hield daarbij Borckink achter zich op de tweede plaats. Bij de 1.000 meter was Borckink wel de snelste van de dag, dus ze wist heus wel hoe het voelde om een wedstrijd te winnen.
Borckink was opvallend blij met die tweede plaats in het eindklassement, maar dat had te maken met ernstig blessureleed de maanden ervoor. “Ik heb zelfs een hele poos in een rolstoel gezeten,” zei ze na afloop van het toernooi. “Door dat gedwongen niets doen kwam ik ponden bij. Pas de laatste twee maanden heb ik weer voluit kunnen trainen. Ik viel acht kilo af en nu dit resultaat. Ze kunnen nog lang niet om me heen.”
Ze had daarom niet het gevoel dat ze dat NK had verloren, maar juist haar vorm had hervonden. Ze was zo blij met de tweede plaats dat ze zich niet meer kon voorstellen dat er ook sporters zijn, die juist erg teleurgesteld worden als ze met een zilveren medaille naar huis moeten. Iemand als Ria Visser bijvoorbeeld.

Annie Borckink op het EK allround van 1981. Foto Marcel Antonisse via het Nationaal Archief
Lake Placid
De heersend kampioen van Nederland ging juist met de grootste verwachtingen naar de Winterspelen in Lake Placid. Niemand hield er rekening mee dat Borckink sneller zou zijn op de 1.500 meter – dwars door de sneeuw heen. Op nationaal niveau had ze dan wel eens het erepodium gehaald, maar internationaal nog nooit. “Ik dacht dat de elektronische tijdwaarneming was uitgevallen,” zei ze heel eerlijk.
Ook Visser had het niet zien aankomen. Die pijn kon ze niet verbijten toen de fotograaf zich meldde.
Borckink heeft daarna nooit begrepen waarom Visser niet kon genieten van die zilveren medaille. Zij was toch ook blij geweest toen ze tweede werd op het NK – achter Ria Visser?


