In de winter van 1929 werd er in het Olympisch Stadion geschaatst en gevoetbald op hetzelfde moment
Bij het Olympisch Stadion is een tijdelijke schaatsbaan aangelegd. Vroeger gebeurde dat alleen in koude winters.
Blauw-Wit poseert op de ijsbaan in het Olympisch Stadion. Originele afbeelding van een onbekende fotograaf is gerestaureerd en ingekleurd met Genspark AI Images
Het wordt vandaag een zonnig dagje in Amsterdam, een graadje of dertig. Ideaal om een ijsbaan in gebruik te nemen.
Af en toe belandde er ’n voetballer op zijn klosjes op de ijsbaan
Zomerijs
Rosalie Apituley is bedenker van het kunstproject De Zomerijsbaan. Met behulp van de 1400 zonnepanelen van het dak van het Olympisch Stadion wordt energie opgewekt om die baan aan te leggen. Geen zon betekent geen ijs.
Volgens Apituley is er op sommige momenten zoveel opgewekte energie, dat het stroomnet dit niet meer aankan. Zo is er ook veel potentiële energie die niet wordt benut. Dan kunnen we met behulp van de zon die energie toch ook gebruiken om ijs te maken en daar dan met elkaar te schaatsen?
Zo werkt het. Via de website van de Zomerijsbaan
Winterijs
Er zijn vaker ijsbanen in en rond het Olympisch Stadion geweest. Van 1937 tot en met 1989 zat vlakbij de Amsterdamsche IJsclub. De naam van het IJsbaanpad verwijst ernaar.
In het stadion zelf werd bij een koude winter de atletiekbaan besproeid, waarna er kon worden geschaatst.
Dat gebeurde ook op 22 december 1929. Opmerkelijk, want juist die dag speelde Blauw-Wit een thuiswedstrijd tegen Feyenoord. Bijna alle wedstrijden waren afgelast vanwege het slechte weer, maar deze ging wel door. Zo werd er tegelijkertijd gevoetbald en geschaatst in het Olympisch Stadion!
De Feyenoorders Kees van Dijke en Bertus Bul steken de ijsbaan over naar het voetbalveld. Originele afbeelding van een onbekende fotograaf is gerestaureerd en ingekleurd met Genspark AI Images
Drie arena’s
Enkele weken eerder waren er al wat grappen gemaakt op de perstribune of er misschien een extra evenement kon worden georganiseerd als er net een saaie voetbalwedstrijd bezig was. ‘Een een onzer meest ingenieuze collega’s opperde het denkbeeld om de voetbalwedstrijden in het Stadion op te vroolijken door tijdens de voetballerij gelijktijdig ook wielerwedstrijden op de cementen wielerbaan of athletiekwedstrijden op de sintelbaan te houden, dan had men altijd wat interessants om naar te kijken, evengoed als in ’n circus met drie arena’s.’
En dat gebeurde inderdaad bij die wedstrijd van Blauw-Wit, want op hetzelfde moment toonden zo’n zes kunstrijders hun leukste trucs op de bevroren atletiekbaan.
Spelmoment van Blauw-Wit – Feyenoord. Originele afbeelding van een onbekende fotograaf is gerestaureerd en ingekleurd met Genspark AI Images
Het zorgde voor bijzondere momenten, blijkt uit het wedstrijdverslag in De Revue der Sporten. ‘Doodnuchter cirkelde ’n kunstrijder vlak naast Hombörg,’ schreef het blad over de voetballer, die toen zowel voor Blauw-Wit als het Nederlands elftal speelde.
‘Af en toe belandde er ’n voetballer op zijn klosjes op de ijsbaan, waar hij elegant overheen gleed, en de Blauw Wit-scheidsrechter maakte tot groot amusement van het publiek zelfs ’n tuimeling toen hij plots op het ijs terecht kwam.’
Over het algemeen redden de spelers zich aardig in deze bijzondere omstandigheden, behalve bij het nemen van een hoekschop, ‘omdat men bezwaarlijk ’n aanloop over het ijs kon nemen.’ Na negentig minuten eindigde de wedstrijd in 0-0.
De volgende dag regende het hard, waarna de ijsbaan was verdwenen.
