Voetbal

15 april 1921: oer-Feyenoorder Jan Bens geboren

Jan Bens was in 1937 aanwezig bij de opening van de Kuip. Hij was de laatste nog levende Feyenoord-speler uit de Tweede Wereldoorlog.


Voor Jan Bens was de opening van De Kuip in 1937 een belangrijke dag, omdat hij die dag met andere jeugdspelers een erehaag vormde, waarlangs de spelers van Feyenoord het veld betraden. “Feyenoord heeft zoveel aan mij gegeven. Mijn hele leven ben ik daarvoor dankbaar geweest.”

Zijn clubleven was indrukwekkend, want Bens is bijna tachtig jaar (!) lid van Feyenoord geweest. Hij speelde al snel na de opening van de Kuip in het eerste elftal van de Rotterdamse club.

Zoals Johan Derksen in 2007 schreef: ‘Bens werd in april 1921 geboren in de Rosestraat. Die liep parallel aan de Oranjeboomstraat, waar de legendarische Puck van Heel woonde. Linksbuiten Jan Linssen was zijn idool en Bens droomde, zoals iedere jongen van Zuid, over een voetbalcarrière in De Kuip.

Jan Bens met Feyenoord in 1943. Niet in de Kuip, maar op het oude terrein aan de Kromme Zandweg

Als jongen van twaalf mocht hij lid worden van Feyenoord, maar zijn ouders konden de contributie niet ophoesten. Een oom en tante zorgden voor de oplossing, maar geld voor een shirt was er niet. Daar zorgde de terreinknecht voor. Bens kreeg een oud en versleten shirt van international Kees van Dijke. Als jongen van zeventien debuteerde Bens in het eerste elftal.’

Op 6 december 1942 stond hij in het middelpunt van een merkwaardige rel tijdens Feyenoord – Ajax, omdat hij de eerste Feyenoorder ooit was, die van het veld werd gestuurd tijdens een Klassieker. Vooral de manier waarop hij werd heengezonden, was bijzonder: door zijn eigen aanvoerder!

Het gebeurde in de tweede helft van deze keiharde wedstrijd, toen Feyenoord met 1-0 voorstond. Vlak voor tijd was het inmiddels 2-0. Bens kreeg een strafschop toegewezen, maar Ajax-doelman Gerrit Keizer weigerde de bal af te geven. Het tweetal kreeg daarop slaande ruzie.

Feyenoord-aanvoerder Bas Paauwe liep daarop naar Bens en stuurde hem weg wegens onsportief gedrag. Met nog tien man op het veld, miste Feyenoord de strafschop om uiteindelijk toch met 2-0 te winnen.

In 2007 moest Bens vooral lachen om het incident: “Paauwe had gelijk door me weg te sturen. Ik was nog jong.”

Het clubblad van Feyenoord sprak na afloop lovend over de ingreep van Paauwe: ‘Jongens, blijft onder alle omstandigheden kalm en gehoorzaamt aan de aanvoerder. En daarmede moet het uit zijn, wat er ook gebeurt.’

In 2001 sprak ik met Bens over die oorlogsjaren. “Het klinkt misschien een beetje raar,” zei hij hierover, “maar je went aan alles. Wij hadden het geluk dat we bij Feyenoord voetbalden. Dan was je bevoorrecht. Bij trainen kregen we altijd te eten, want daar zorgde Feyenoord voor. Wij hadden het dus beter dan de rest.

Ik heb in de oorlog geen honger gekend. Terwijl er mensen waren die stierven van de honger. Die moesten alles eten wat ze vonden. Maar wij als Feyenoorders hadden altijd een streepje voor. Een bakker die Feyenoord-supporter was of een slager die veel met Feyenoord omging – die relaties buitten we niet uit, maar die mensen boden dat toch aan. We hadden veel meer mogelijkheden, de deuren gingen makkelijker voor ons open. Als u binnenkwam, zeiden ze ‘Sorry’, maar als wij kwamen, gingen ze voor ons kijken.”

In 2012 is Bens overleden.

Filmpje uit 2007 over de Kuip, onder meer met Jan Bens

Advertentie

Reserveer bij bol.com

Jurryt van de Vooren
http://Sportgeschiedenis.nl
Jurryt van de Vooren is sporthistoricus. Auteur van 'Amsterdam 1928' en de Bosatlas van het Nederlandse voetbal. Bezig met boekenserie over Amsterdam en sport. Nog steeds de enige Amsterdammer die is afgestudeerd op Feyenoord.