De bijnaam ‘Rode Duivels’ voor de Belgische voetballers werd 120 jaar geleden verzonnen
De bijnaam voor de Belgische voetballers is de Rode Duivels. Het was een Belg zelf, die dit precies 120 jaar geleden verzon nadat Nederland van de mat was gespeeld.
Het Belgisch elftal van 29 april 1906. De originele foto is uit het publieke domein via Wikimedia, die daarna met Genspark is ingekleurd. Daarvoor zijn voorbeelden gebruikt van originele tekeningen uit de tijd zelf.
Het Belgische voetbalelftal heeft de bijnaam Rode Duivels, vanwege de shirts.
Petit diables rouges
Roodgehemd
Om deze geschiedenis te achterhalen, moeten we eerst weten wanneer dat rode tenue werd ingevoerd.
Volgens Belgische bronnen gebeurde dat op 29 april 1906 in een wedstrijd tegen het Nederlands elftal. En dat schreef ook de Nederlandse krant Algemeen Handelsblad in zijn wedstrijdverslag: ‘De Belgen waren gekleed in rood shirt met donkere broek terwijl de Hollanders het bekende witte hemd met nationalen band droegen.’
Tijdschrift Sportkroniek schreef over ‘de roodgehemde voorhoede’.
Voor de goede lezer: Nederland speelde die wedstrijd niet in het oranje.
‘Diables rouges’
De Belgen wonnen met 5-0. ‘Als een donderslag zal deze uitslag in Nederlandsche sportkringen ontvangen worden,’ meende De Telegraaf, ‘waardoor de nationale eer een lelijken schok heeft gekregen.’
De Belgen voelden zich opperbest, omdat ze een week eerder ook al de Fransen een sportief pak slaag hadden gegeven. In het tijdschrift La Vie Sportive schreef Pierre Walckiers zelfs over petit diables rouges, de kleine rode duivels. Precies 120 jaar geleden werd deze bijnaam zo voor de eerste keer gebruikt.
Ook volgens een Nederlandse bron werd op 29 april 1906 voor het eerst gesproken over de Rode Duivels. Het verschil was dan weer wel dat een Nederlander die bijnaam zou hebben verzonnen! Dagblad De Waarheid meende op 6 mei 1947 dat Kees van Hasselt dit had bedacht met een wanhopige kreet: “Dat zijn geen voetballers meer, maar rode duivels!”
Driewerf hoezee
Van Hasselt was toentertijd de leider van het Nederlands elftal, te vergelijken met de bondscoach van nu. Als hij inderdaad zoiets zou hebben gezegd, had dat vanwege zijn grote gezag meteen in de kranten en sportbladen van zijn tijd moeten staan. Het Sportblad van 3 mei 1906 bijvoorbeeld had een bijzonder uitgebreid verslag over de wedstrijddag, inclusief voorbeschouwing, de reis naar het stadion, de receptie na afloop en een interview met de scheidsrechter.
De Nederlandse voetballeider werd in dit verslag opgevoerd nadat zijn spelers waren weggevaagd door de Belgen, sprekend op de receptie na afloop. ‘Toen kwam van Hasselt aan het woord die begon met de opmerking dat het moeilijk is te lachen als je kiespijn hebt. Hij wilde niet verhelen dat de strijd van heden een geduchte tegenslag voor hem was, doch zeide hij, er bleef een goede troost over en dat is het bezoek der overwinnaars van heden op 13 Mei te Rotterdam, waar ze ongetwijfeld een warme ontvangt zullen kunnen rekenen.
En dan, zeide van Hasselt verder, de heeren weten ik geef niet gauw iets op en volgend jaar hopen we elkaar allemaal weer hier te ontmoeten. Met een driewerf hoezee voor Belgen, waarmede alle Hollanders instemde, eindigde hij.’
Kortom: geen woord over Rode Duivels.
Hitte
Interessant is nog het verslag van de returnwedstrijd twee weken later. Nederland stortte in het slotkwartier volkomen in, vooral vanwege de hitte, waarbij een voorsprong van 2-0 werd verspeeld.
In de 76e minuut werd het 2-1. ‘Dat bezielt de Belgen met een ongekend vuur,’ aldus Het Sportblad. ‘Ze spelen als duivels.’
Duivels, maar geen Rode Duivels. Dat is een extra bewijs dat die bijnaam door een Belg zelf is verzonnen.
Het werd uiteindelijk 2-3 voor de Belgische Duivels.
