NieuwVoetbal

De dag dat alle internationals uit het Nederlands elftal werden gegooid

Op 28 maart 1921 speelde het Nederlands elftal tegen Zwitserland met elf nieuwe spelers in de selectie. De Voetbalbond nam zo wraak na een enorme rel met Oranje tijdens de Olympische Spelen een jaar eerder in Antwerpen.

Nederland – Zwitserland in 1926. Foto via Stadsarchief Amsterdam 

Het is vandaag honderd jaar geleden dat het Nederlands elftal compleet werd vernieuwd voor een thuiswedstrijd tegen Zwitserland. Van de elf spelers uit de voorgaande wedstrijd tegen Spanje werd er geen één opgesteld! Er stonden daarom maar liefst zeven debutanten in het elftal, met nog vier ervaren internationals die niet hadden meegedaan tegen Spanje.

Antwerpen 1920

De Nederlandse Voetbalbond (de K van Koninklijk kwam pas in 1929) kwam tot die radicale beslissing na de Olympische Spelen van 1920 in Antwerpen. De omstandigheden voor de voetballers waren erg slecht geweest in de stad, die nog geen twee jaar eerder zwaar was verwoest tijdens de Eerste Wereldoorlog. Bij gebrek aan een goed onderkomen waren ze ondergebracht op het schip De Hollandia, dat volgens Het Vaderland verschrikkelijk was: ‘Een akelig, somber krot, waarin men geen gevangene opbergt.’ De sportofficials hadden voor zichzelf natuurlijk wél goede logeerruimte geregeld, zodat de stemming onder de voetballers nog slechter werd.

Na twee gewonnen wedstrijden tegen Luxemburg en Zweden kwamen de voetballers daarom in opstand na een nederlaag tegen België. ‘Er zijn helaas trieste dingen te melden’, opende de Nieuwe Rotterdamsche Courant het bericht over deze muiterij.

In een nabijgelegen hotel probeerden sommige spelers hun ellende te vergeten aan de bar en op de dansvloer, ‘champagne drinkend met ladies, wier deugdopvatting van bedenkelijke breedte is.’ Een idee van een voetbalbestuurder om een bloemententoonstelling te bezoeken, werd dan weer afgeslagen. ‘Sabotage van de meest onvervalschte soort, baldadige ontwrichting van een goed bedoelde organisatie.’

Staking

Als straf voor deze muiterij besloot de Voetbalbond om vier spelers naar huis te sturen, nog voor de wedstrijd om de derde plaats tegen Spanje. Hier greep aanvoerder Leo Bosschart echter in en verklaarde namens alle spelers dat het hele elftal dan naar huis zou gaan. Met andere woorden: de internationals dreigden met een staking.

Om een afgang tegen Spanje tegen te voorkomen trok de voetbalbond daarop de straf in – trillend van woede. Waarna Oranje die wedstrijd ook nog eens verloor… De Telegraaf gaf daarop Bosschart de schuld van alle ellende, als een soort leider van een communistische revolutie.

Alleen Het Vaderland verdedigde de spelers, die zo slecht waren behandeld door de officials van de Nederlandse Voetbalbond: ‘Wat een ergerlijk gemis aan zorg, aan leiding, aan organisatie, wat een prutsboel, wat een geklungel.’

Deze krant was een schreeuwende in een woestijn, want de voetbalofficials namen na de Olympische Spelen wraak. Het complete elftal dat tegen Spanje had gespeeld, werd in de volgende wedstrijd vervangen. Met dit compleet vernieuwde team won Nederland in eigen huis met 2-0 van Zwitserland, tijdens een vreselijke storm waartegen de spelers en bal niet bestand waren. Wie tegen de wind in probeerde de bal weg te schieten, kreeg die twee keer zo hard weer terug.

Leo Bosschart

Aanvoerder Leo Bosschart werd daarna nooit meer opgeroepen voor het Nederlands elftal, waarschijnlijk omdat de voetbalofficials hem zagen als hoofdverantwoordelijke voor het gedoe in Antwerpen. De en international vervolgde daarop zijn maatschappelijke loopbaan als ingenieur. In 1938 werd hij directeur van de Antwerpse scheepswerf Cockerill, dat onder zijn leiding een enorme ontwikkeling meemaakte.

In 1951 overleed Bosschart, waarna hij werd begraven in Hoboken, gemeente Antwerpen. Zijn laatste rustplaats ligt daarmee nog geen twee kilometer verwijderd van het Olympisch Stadion waar hij in 1920 zijn laatste interland speelde.

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je dat laten blijken met een kleine financiële bijdrage.

 
Mijn gekozen waardering € -

Jurryt van de Vooren
http://Sportgeschiedenis.nl
Meest recente boek: 'Door Wilskracht Zegevieren' over sport in de Tweede Wereldoorlog. Schreef ook boeken over - onder meer - Amsterdam 1928 en de Elfstedentocht, net als de Bosatlas van het Nederlandse voetbal. Al 25 jaar de enige Amsterdammer, die is afgestudeerd op Feyenoord.