Het Nobelcomité wil al tien jaar niet meer samenwerken met de FIFA

De FIFA reikt voor de eerste keer een Vredesprijs uit. Je moet toch wat als je erachter komt dat je nooit de Nobelprijs van de Vrede zal krijgen.

Alfred Nobel wil niets te maken hebben met de FIFA. Afbeelding via Europeana

De internationale sportwereld aast al honderd jaar tevergeefs op de Nobelprijs voor de Vrede.

Het bestuur verzoekt de samenwerking met de FIFA te beëindigen zodra de omstandigheden dit toelaten

Hand in hand

Op de website van de FIFA staat een pagina over Handshake for Peace. Het is een campagne met het Nobel Vredes Centrum¸die door de voetbalbond zeer ronkend wordt omschreven als een project, “om vrede, respect en solidariteit te inspireren door het universele gebaar van een handdruk, uitgevoerd door spelers en officials bij alle FIFA-competities.”

In 2012 legde Sepp Blatter als toenmalig FIFA-voorzitter uit wat het idee was. “Deze samenwerking verbindt twee van de sterkste merken ter wereld. Deze handdruk voor vrede in het voetbal is een geweldig initiatief, maar het zou eigenlijk een voorbeeld moeten zijn, niet alleen in het voetbal, maar in de hele samenleving.”

Het Nobel Vredes Centrum roemde de voetbalwereld. “Door samen te werken met FIFA kunnen we deze vredesboodschap nog verder verspreiden. Miljoenen mensen ontmoeten elkaar via voetbal – over grenzen, culturen en talen heen. Voetbalvelden behoren tot ’s werelds belangrijkste plekken voor het bevorderen van respect, gelijkheid en vriendschap – idealen die fundamenteel zijn geweest voor het werk van vele Nobelprijswinnaars voor de Vrede.

Alfred Nobel wilde met zijn nalatenschap de broederschap tussen landen versterken. Nu heeft de internationale voetbalgemeenschap een unieke kans om hetzelfde te doen – met een simpele actie: een handdruk voor vrede.”

Nobelprijs

Met deze woorden leek een oude droom van de sportwereld opeens een stuk dichterbij: de Nobelprijs voor de Vrede. Jules Rimet stond als bedenker van het WK Voetbal al in 1956 kandidaat, maar die overleed in de tijd dat dit besluit genomen moest worden.

De voetbalwereld probeerde het in 1989 opnieuw met de voordracht van FIFA-voorzitter Joao Havelange. De Noorse voetbalbond bracht deze kandidatuur over na een initiatief van Heinrich Rothlisberger, voorzitter van de Zwitserse voetbalbond. Tevergeefs, net als een volgende poging in 1994. Dit keer had het niets te maken met een onverwacht sterfgeval, maar alleen maar het simpele feit dat Havelange een te grote oplichter was om hem een Nobelprijs om te hangen.

In 2001 stelde het Zweedse parlementslid Lars Gustafson voor om de hele voetballerij te eren met de Nobelprijs. ‘Volgens de christendemocraat,’ aldus het AD op 23 januari 2001, ‘heeft het voetbal twee wereldoorlogen en tal van regionale conflicten overleefd.’

En dan kwam Vladimir Poetin in 2015 ook nog eens met de voordracht van Blatter, precies één dag voordat de ethische commissie van de FIFA begon met de verhoren van de Zwitser. Dat was dus ook niet serieus te nemen.

Corrupt

Aan de voetbaldroom Handshake for Peace kwam snel weer een einde, omdat het Nobel Vredes Centrum in 2015 inzag dat de FIFA te onbetrouwbaar en corrupt was om hier mee door te gaan. ‘Het bestuur verzoekt de samenwerking met de FIFA te beëindigen zodra de omstandigheden dit toelaten.’

Dat staat er dan weer niet bij op die ronkende website van de FIFA. In plaats daarvan heeft de bond een eigen Vredesprijs bedacht, waarmee het voor iedereen duidelijk is dat de sport nu zelf ook wel snapt dat ze nooit een Nobelprijs voor de Vrede zal krijgen. Waar twee wereldmerken tot tien jaar geleden nog grote vrienden waren, wil het Nobelcomité nu zo ver mogelijk uit de buurt van de FIFA blijven.

Dat zouden meer mensen moeten doen.