Home > Nieuw > Hoe manipuleer je een WK-loting?
NieuwVoetbal

Hoe manipuleer je een WK-loting?

Het is weer bijna tijd voor de WK-loting. In het verleden waren deze wel eens slachtoffer van manipulaties – of werd op zijn minst de schijn gewekt. Op het WK van 1974 pakte dat voor Nederland wel gunstig uit.

Number 12: Hol… eh Schotland.

Door Jurriaan van Wessem

Sofia Loren stond parmantig op het podium van een prachtige tv-studio in een buitenwijk van Rome. Iedereen keek naar haar elegantie. Zij verrichte de loting voor de Mondiale, het WK-90 en de populaire tv-presentator Pippo Baudo stond naast haar. Dat de hele wereld meekeek deed er voor de twee niet toe. Voor de sterren van de Italiaanse jetset was dit vooral een routineklus voor eigen publiek. De filmster stopte haar handen in een glazen bol en moest een balletje trekken om te bepalen welke landen de eerste tegenstanders van Italië zouden worden.

Loren husselde en haalde telkens het goede balletje uit de verschillende bollen. Zo kreeg Italië de Verenigde Staten, Oostenrijk en Tsjechoslowakije als tegenstanders en werden lastig geachte rivalen als Kameroen, Uruguay, Ierland en Nederland ontlopen. Op het WK-86 hadden we al kennis gemaakt met ‘de hand van God’ maar op deze middag was ‘de hand van Loren’ net zo machtig. Hoe deed ze dat toch?

Loren sloot haar ogen en voelde nadrukkelijk aan de balletjes en reageerde plotseling als een dromerige huisvrouw, die met een vinger een hete kookplaat aanraakt. Ze pakte het balletje en gooide het bijna op een tafel, waar een andere lotingfunctionaris het uitpakte. In plaats van Nederland, Spanje of Joegoslavië had ze het minder sterk geachte Tsjechoslowakije getrokken. Opluchting in de zaal bij de aanwezige Italianen. Dat ze vervolgens op haar vingers blies, alsof die toch pijn deden, was slechts bijzaak. Het opgewarmde balletje waarmee Loren kon voelen welke zij uit de bol moest halen was iets te heet voorgekookt.

Het is een van de meest bekende anekdotes over een WK-loting. Gastlanden komen er meestal nooit bekaaid van af, want meestal krijgen ze de op papier zwakste deelnemer. Alleen een zeer goedgelovig man zou dit als toevallig omschrijven.

In de zwart-witjaren had Mexico vaak deze rol (zoals bij het WK-58 en WK-66) en toen Mexico in 1970 zelf gastland was kreeg het El Salvador als een van de tegenstanders. West-Duitsland kreeg daarna het debuterende Australië, Spanje het debuterende Honduras, Mexico het debuterende Irak, Italië het bijna debuterende Team USA, dat zelf vier jaar later ook werd gespaard bij de loting met Zwitserland als Europees topland en Frankrijk kreeg het debuterende Zuid-Afrika.

Hoe doorgestoken kan een loting zijn? Bij EK van 2008 zagen we een uniek staaltje, toen Jürgen Klinsmann het lot van Duitsland zelf mocht bepalen en Frankrijk en Spanje tot de finale buiten bereik van die Mannschaft plaatste met een malicieuze glimlach. Gekker moet het niet worden, maar (bijna) geen haan die er naar kraaide.

In 1974 wilde de organisatie Nederland graag al zijn wedstrijden dichtbij de grens laten spelen. Bij de loting moest Nederland gekoppeld worden aan de nummer 13 van de wedstrijdindeling. Het ging bij de trekking tegen Schotland en Nederland en nummers 12 en 13.

Sir Stanley Rous zat achter een tafel en zag dat Nederland was getrokken op positie 12 en greep brutaal in na een korte aarzeling. ‘Number 12: Hol… eh Schotland.’ En geen camera liet zien wat er werkelijk op het papiertje. Zo speelde het buurland in de eerste ronde niet tegen Brazilië maar tegen Uruguay.