NieuwVoetbal

Remco Campert wilde eigenlijk voetballer worden

We mogen rustig aannemen dat Remco Campert gevoetbald heeft, zelfs in clubverband. Dat schreef hij zelf namelijk.

Remco Campert in 1963, foto Eric Koch via het Nationaal Archief

In zijn column van 13 december 1955 keek Remco Campert terug op zijn tijd als voetballer tijdens zijn jeugd in Epe. ‘Heimwee naar de tijd, dat ik behalve een gezonde geest ook nog een gezond lichaam bezat.’

Campert was toen een jaartje of dertien of veertien oud, dromend van een indrukwekkende loopbaan als sportman. ‘Reeds jarenlang gaf ik mij elke avond voor het slapen gaan over aan fantasieën, die betrekking hadden op de voetbalsport: hoe ik op interlandwedstrijden in kort tijdsbestek een onnoemelijk aantal doelpunten bij elkaar zou trappen en hoe ik na afloop van de wedstrijd in triomf en op handen gedragen door de stad vervoerd zou worden, terwijl mannen een traan wegpinkten en mooie meisjes zich gretig aanboden.’

Tussen de dromen door werd hij lid van de voetbalvereniging Epe, ‘te meer daar ik toch al de reputatie had van altijd met mijn neus in de boeken te zitten, hetgeen fnuikend kan zijn in een door en door gezonde boerenjongensgemeenschap.’ Tijdens zijn eerste wedstrijd schoot hij in blinde paniek de bal per ongeluk richting het doel van de tegenstander en dat was het dan ook.

Een week later werd Campert ingedeeld in de laagste trap van de Eepse voetballadder. ‘Het veld was omringd door hoge dennebomen, maar gelukkig niet door publiek.’ Er volgden negentig minuten van wanhoop, die een onverbiddelijk einde maakte aan alle fantasieën, van Campert. die betrekking hadden op de voetbalsport. De literatuur mag daar dankbaar voor zijn.

Jurryt van de Vooren
https://sportgeschiedenis.nl
Specialist in sporterfgoed. Schreef mee aan het boek "Nooit meer Qatar" over de FIFA en mensenrechten. Al 25 jaar de enige Amsterdammer, die is afgestudeerd op Feyenoord.