NieuwVoetbal

Waarom het gevaarlijk is om topsporters te gebruiken in een verkiezingscampagne

Een foto van CDA-lijsttrekker Wopke Hoekstra met Sven Kramer op het ijs in Thialf doet het wat minder goed dan het campagneteam had gehoopt. In 1972 zette D’66 enkele bekende voetballers in voor de campagne, waarna de partij vijf zetels verloor. En de stemoproep van Piet Keizer sloeg nergens op. 

Het campagneteam van het CDA plaatste gisteren een foto van Wopke Hoekstra en Sven Kramer op het ijs in Heerenveen. Het leverde Hoekstra heel veel gratis publiciteit op, maar niet op de manier die vooraf was bedacht. Politieke partijen gebruiken in verkiezingstijd wel vaker bekende sporters, maar ook vroeger ging dat niet altijd goed.

Doe als wij

In aanloop naar de parlementsverkiezingen van 1972 spraken zich opvallend veel bekende voetballers zich uit voor een linkse partij. Een gezamenlijke folder van de PvdA, D’66 en PPR (inmiddels opgegaan in GroenLinks) werd mede ondertekend door Epi Drost van FC Twente, Willem van Hanegem van Feyenoord en Barry Hulshoff van Ajax. “Doe als wij,” luidde hun oproep voor een progressieve politiek, “dan verandert er eindelijk iets in Nederland.”

In de dagbladen van 27 november 1972 stond zelfs een advertentie van D’66 op de sportpagina’s met een directe oproep van Hulshoff, Piet Keizer en Feyenoord-aanvoerder Dick Schneider om op die partij te stemmen.

Er was wel een probleem met de oproep van Keizer, merkte Het Parool een dag later op, want die kon helemaal geen stem uitbrengen: ‘De linksbuiten van Ajax verzuimde namelijk tijdig de papieren in orde te maken om een ander te volmachten voor hem een rode stip op de kandidatenlijst te zetten, wanneer hij zich in Wassenaar voorbereidt op de wedstrijd tegen CSKA Sofia.’

En zo had D’66 in ieder geval al één stem minder dan gehoopt. Het werd nog erger, want de partij leverde in 1972 maar liefst vijf zetels in. De werving onder de voetbalsupporters had dus niet echt geholpen.

Zendtijd Politieke Partijen

De meest fanatieke voetbalvolger van D’66 was Schneider, die in 1973 ook nog eens meedeed aan een spotje bij de Zendtijd Politieke Partijen, opgenomen in de Kuip. “Je hebt D’66 gestemd,” was de vraag. “Uit sociaal-progressief oogpunt,” antwoordde Schneider. “Omdat ik het onrechtvaardig vind hoe de zogenaamde lage bevolkingsklasse behandeld wordt en dat er veel dingen beter kunnen.” En dat hij daarvoor als topspeler met een topsalaris veel belasting moest betalen, vond hij niet erg.

Het hoogtepunt was de vraag wat Schneider als aanvoerder van Feyenoord tegen Hans van Mierlo wilde zeggen, de aanvoerder van D’66. “Ik zou dus tegen de heer Van Mierlo willen zeggen: Kop op, laat de moed niet zakken. Wij hebben ook wel eens achtergestaan in de rust, maar door enorme inspanning en ontzettend goed je best te doen en te blijven geloven in eigen kunnen kom je er vanzelf bovenop. Het geluk kun je dwingen.”

Het zou aardig zijn als Sven Kramer nu ook zoiets zegt tegen de aanvoerder van het CDA. “Kop op, laat de moed niet zakken. Ik ben ook wel eens in een verkeerde baan beland, maar door enorme inspanning en ontzettend goed je best te doen en te blijven geloven in eigen kunnen kom je er vanzelf bovenop. Het geluk kun je dwingen.”

Maar nog beter is het als politieke partijen inzien dat het heel gevaarlijk kan zijn om topsporters in zetten voor een campagne.

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je je waardering laten blijken met een kleine financiële bijdrage.

 
Mijn gekozen waardering € -

Jurryt van de Vooren
http://Sportgeschiedenis.nl
Meest recente boek: 'Door Wilskracht Zegevieren' over sport in de Tweede Wereldoorlog. Schreef ook boeken over - onder meer - Amsterdam 1928 en de Elfstedentocht, net als de Bosatlas van het Nederlandse voetbal. Al 25 jaar de enige Amsterdammer, die is afgestudeerd op Feyenoord.