NieuwWielrennen

Wielrenner Tiemen Groen overleden, het mysterie op twee wielen

Wielrenner Tiemen Groen is overleden, zo meldt het Friesch Dagblad, 75 jaar oud. Vanuit Friesland zette hij voor korte tijd de internationale wielerwereld op zijn kop om daarna opeens te verdwijnen.

Tiemen Groen in 1967 in het Olympisch Stadion, foto Ron Kroon via het Nationaal Archief

In 1964 dook Tiemen Groen opeens op bij nationale en internationale koersen, die hij bijna allemaal won. Nadat hij vier keer wereldkampioen was geworden, verdween hij net zo snel als hij was gekomen. Groen werd daarmee één van de grootste mysteries uit de Nederlandse sportgeschiedenis.

Behoorlijk saai

De Leeuwarder Courant had hem natuurlijk al veel eerder gespot dan de rest van Nederland, omdat de medewerkers hiervan het geluk hadden in dezelfde provincie te wonen als het Fenomeen. In juni 1962 won Groen de Ronde van Bolsward, die door zijn indrukwekkende dominantie behoorlijk saai was verlopen. ‘Deze wielerwedstrijd kan men gerust de ronde van Groen noemen’, concludeerde de Courant, ‘want vanaf de start beheerste deze jonge renner de strijd volkomen.’

En dus ging de krant die week maar eens op bezoek bij de ‘vijftienjarige poteling’. We lezen dat Groen in april 1961 voor de eerste keer serieus werd met zijn sport in de Ronde van Veendam. ‘Tiemen won met een ronde voorsprong. Dat was de eerste van een indrukwekkende serie overwinningen.’

Het maakte de jonge renner niet gek –integendeel zelfs. ‘Hij ziet wel wat in een carrière als beroepsrenner, maar is nuchter genoeg om te beseffen dat hij eerst moet leren. Elke dag gaat hij naar de LTS in Heerenveen. Op de fiets.’

Een ondersteboventraining van Tiemen Groen in het Olympisch Stadion, foto Eric Koch via het Nationaal Archief

Geleende fiets

Het jaar 1964 betekende voor Groen nationale en internationale erkenning. In januari werd hij opgenomen in de trainingsploeg voor de Olympische Spelen. In juli 1964 debuteerde hij in het Olympisch Stadion op een baanwedstrijd, waar hij een verpletterde indruk maakte. Het ging allemaal zo snel dat hij een baanfiets moest lenen om aan deze wedstrijden mee te kunnen doen. ‘Geheel sport-minded Friesland volgt op het ogenblik de verrichtingen van het wielerfenomeen Tiemen Groen’, schreef de Leeuwarder Courant daarom op 1 augustus 1964.

De provincie zal ervan hebben genoten, want Groen werd wereldkampioen bij de amateurs in 1964, 1965 en 1966. Het jaar daarop won hij weer de wereldtitel bij de profs op de achtervolging. Op de Olympische Spelen viel hij met een vierde plaats net buiten de prijzen. Maar toch: wat een sensatie vanuit Friesland! Zonder medelijden werd de internationale sport compleet op zijn kop gezet.

En toen meldde de krant van 31 januari 1969 opeens dat de renner ermee ophield. ‘Eind vorig jaar kreeg Tiemen Groen de mededeling, dat hij bij Caballero niet in aanmerking kwam voor verlenging van zijn contract. Hij is teleurgesteld en verbitterd over de handelwijze van Caballero.’ Een half jaar later opende hij een antiekwinkel in Lemmer.

Enkele jaren later kocht hij in het Gelderse Dieren een huizenblok in de Spoorstraat. Mijn ouders, zoekend naar een goede woonruimte, huurden van hem nummer 35. En zo heb ik drie maanden in een huurhuis van Tiemen Groen gewoond.

Waardeer dit artikel!

Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je dat laten blijken met een kleine financiële bijdrage.

 
Mijn gekozen waardering € -

Jurryt van de Vooren
http://Sportgeschiedenis.nl
Meest recente boek: 'Door Wilskracht Zegevieren' over sport in de Tweede Wereldoorlog. Schreef ook boeken over - onder meer - Amsterdam 1928 en de Elfstedentocht, net als de Bosatlas van het Nederlandse voetbal. Al 25 jaar de enige Amsterdammer, die is afgestudeerd op Feyenoord.